Dawkowanie Fendrix - jak stosować?
Ostatnia aktualizacja:
| Substancja czynna | Wirus zapalenia wątroby typu B |
| Postać farmaceutyczna | Zawiesina do wstrzykiwań |
| Podmiot odpowiedzialny | GlaxoSmithKline Biologicals S.A. |
| Kod ATC | J07BC01 |
| Procedura | CEN |
| Kategorie |
Pełny schemat szczepienia obejmuje cztery wstrzyknięcia podawane w ciągu 6 miesięcy. Pierwsze wstrzyknięcie wykonywane jest w dniu uzgodnionym z lekarzem. Kolejne dawki podawane są według ściśle określonego harmonogramu:
- Drugie wstrzyknięcie – 1 miesiąc po wykonaniu pierwszego wstrzyknięcia
- Trzecie wstrzyknięcie – 2 miesiące po wykonaniu pierwszego wstrzyknięcia
- Czwarte wstrzyknięcie – 6 miesięcy po wykonaniu pierwszego wstrzyknięcia
Szczepionkę podaje lekarz lub pielęgniarka w postaci wstrzyknięcia domięśniowego, zazwyczaj w mięsień górnej części ramienia (mięsień naramienny). Podanie w mięsień pośladkowy może prowadzić do osiągnięcia niepełnej odpowiedzi immunologicznej, dlatego należy unikać tej drogi podania.
Bardzo istotne jest ukończenie pełnego cyklu szczepienia składającego się z czterech dawek. W przeciwnym przypadku pacjent może nie być w pełni chroniony przed zachorowaniem. Jeśli pacjent nie otrzyma wstrzyknięcia w wyznaczonym terminie, powinien porozmawiać z lekarzem i umówić kolejną wizytę tak szybko, jak to możliwe.
Jeżeli podczas pierwszego wstrzyknięcia użyto Fendrix, wszystkie następne wstrzyknięcia powinny być wykonane tą samą szczepionką, a nie innym preparatem przeciw wirusowemu zapaleniu wątroby typu B. Preparat może być również wykorzystany jako szczepionka przypominająca po cyklu szczepienia inną szczepionką przeciwko WZW typu B. Lekarz oceni i poinformuje, czy w przyszłości potrzebne będą dodatkowe lub przypominające wstrzyknięcia.
W żadnych okolicznościach Fendrix nie powinien być podawany śródskórnie ani dożylnie. Pacjentom przygotowywanym do hemodializy oraz hemodializowanym należy zapewnić taki sposób podawania dawek przypominających, który zagwarantuje utrzymanie ochronnego poziomu przeciwciał określonego przez lokalne zalecenia i wytyczne, ze względu na ich szczególne narażenie na zakażenie wirusem zapalenia wątroby typu B.
