Ostatnia aktualizacja:

Substancja czynnaFludeoksyglukoza
Postać farmaceutycznaRoztwór do wstrzykiwań (Fludeoxyglucosum
Podmiot odpowiedzialnyNarodowy Instytut Onkologii im. Marii Skłodowskiej Curie - Państwowy Instytut Badawczy
Kod ATCV09IX04
ProceduraNAR
KategorieLeki diagnostyczne

Skutki uboczne Fdgtomosil

Fdgtomosil, podobnie jak każdy lek, może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią. Ze względu na charakter preparatu – zawiera on substancję radioaktywną – stosowanie tego leku wiąże się z narażeniem na promieniowanie jonizujące. Każde narażenie na promieniowanie jonizujące wiąże się z potencjalnym ryzykiem rozwoju nowotworów oraz wystąpienia zmian genetycznych mogących prowadzić do wad wrodzonych u potomstwa.

Dawka promieniowania efektywnego wynikająca z badania PET z zastosowaniem Fdgtomosil jest jednak stosunkowo niewielka i porównywalna z dawką otrzymywaną podczas konwencjonalnych badań radiologicznych, takich jak tomografia komputerowa. Dla typowej dawki diagnostycznej wynoszącej 400 MBq, efektywna dawka promieniowania wynosi około 7-8 mSv. Niemniej jednak, ze względu na potencjalne ryzyko, badanie jest wykonywane tylko wtedy, gdy korzyści diagnostyczne przewyższają ryzyko związane z narażeniem na promieniowanie.

Działania niepożądane związane z samym preparatem są rzadkie. Opisywane działania niepożądane obejmują:

  • Miejscowe reakcje w miejscu wstrzyknięcia (ból, zaczerwienienie, obrzęk)
  • Rzadko: reakcje alergiczne lub nadwrażliwości
  • Bardzo rzadko: reakcje anafilaktyczne

W przypadku wystąpienia jakichkolwiek objawów niepożądanych, takich jak wysypka, świąd, trudności w oddychaniu, zawroty głowy lub inne niepokojące objawy, należy natychmiast poinformować personel medyczny. Wczesne rozpoznanie i leczenie potencjalnych reakcji alergicznych jest kluczowe dla bezpieczeństwa pacjenta.

Po badaniu zaleca się częste oddawanie moczu w ciągu pierwszych godzin po wstrzyknięciu, co przyspiesza eliminację substancji radioaktywnej z organizmu i zmniejsza ekspozycję na promieniowanie, szczególnie pęcherza moczowego. Pacjent powinien również unikać bliskiego kontaktu z małymi dziećmi i kobietami w ciąży przez około 12 godzin po badaniu, jako środek ostrożności minimalizujący narażenie innych osób na promieniowanie.