Ostatnia aktualizacja:

Substancja czynnaFludeoksyglukoza
Postać farmaceutycznaRoztwór do wstrzykiwań (Fludeoxyglucosum
Podmiot odpowiedzialnyNarodowy Instytut Onkologii im. Marii Skłodowskiej Curie - Państwowy Instytut Badawczy
Kod ATCV09IX04
ProceduraNAR
KategorieLeki diagnostyczne

Dawkowanie Fdgtomosil - jak stosować?

Fdgtomosil jest produktem radiofarmaceutycznym, który może być podawany wyłącznie przez odpowiednio wykwalifikowany personel medyczny w placówkach posiadających odpowiednie zezwolenia na stosowanie substancji radioaktywnych. Lek podaje się w postaci pojedynczego wstrzyknięcia dożylnego.

Dawkowanie u dorosłych: Zwykle zalecana dawka dla osób dorosłych wynosi od 100 do 400 MBq, podawana jako jednorazowe wstrzyknięcie dożylne. Lekarz medycyny nuklearnej ustala precyzyjną dawkę indywidualnie dla każdego pacjenta, biorąc pod uwagę cel badania, masę ciała pacjenta, typ wykorzystywanego sprzętu PET oraz charakterystykę wykonywanego badania. Dawka jest dobierana tak, aby była najmniejszą możliwą dawką pozwalającą uzyskać diagnostycznie wartościowe obrazy.

Dawkowanie u dzieci i młodzieży: U pacjentów pediatrycznych stosuje się mniejsze dawki promieniowania, odpowiednio dostosowane do masy ciała dziecka. Decyzję o zastosowaniu preparatu u dzieci podejmuje lekarz po bardzo starannym rozważeniu wskazań klinicznych, gdyż w tej grupie wiekowej efektywna dawka promieniowania jest wyższa niż u dorosłych.

Sposób podania i procedura: Preparat jest podawany wyłącznie drogą dożylną. Po wstrzyknięciu leku pacjent powinien wypić dużą ilość płynów niezawierających cukru. Badanie PET rozpoczyna się zwykle po upływie 45 do 60 minut od momentu podania preparatu – to czas niezbędny na odpowiednią dystrybucję substancji w organizmie i jej wychwyt przez tkanki. Sam proces akwizycji obrazu trwa zazwyczaj od 30 do 60 minut, w zależności od rodzaju aparatury PET i obszaru ciała podlegającego badaniu.

W okresie oczekiwania na badanie pacjent powinien unikać wysiłku fizycznego, leżeć wygodnie, nie czytać i nie rozmawiać. Ma to na celu zminimalizowanie fizjologicznego wychwytu fludeoksyglukozy przez pracujące mięśnie, co mogłoby wpłynąć na jakość obrazowania.