Interakcje Epoetin alfa Hexal z innymi lekami

Przed rozpoczęciem stosowania preparatu należy poinformować lekarza o wszystkich lekach przyjmowanych obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować. Jest to istotne, ponieważ niektóre leki mogą wpływać na skuteczność lub bezpieczeństwo terapii.

Brak jest dowodów wskazujących, że leczenie epoetyną alfa zmienia metabolizm innych produktów leczniczych. Niemniej jednak istnieje kilka interakcji, o których należy pamiętać.

Cyklosporyna: Ze względu na wiązanie cyklosporyny (leku immunosupresyjnego stosowanego między innymi po przeszczepieniu nerki) z czerwonymi krwinkami, istnieje możliwość wystąpienia interakcji. Jeśli epoetyna alfa jest podawana jednocześnie z cyklosporyną, należy kontrolować stężenie cyklosporyny we krwi i skorygować jej dawkę w razie zwiększenia hematokrytu. Zwiększenie liczby czerwonych krwinek wywołane przez epoetynę alfa może prowadzić do zwiększonego wiązania cyklosporyny przez krwinki, co zmniejsza jej stężenie w osoczu i może osłabić działanie immunosupresyjne.

Leki zmniejszające erytropoezę: Produkty lecznicze, które zmniejszają wytwarzanie czerwonych krwinek, mogą zmniejszyć odpowiedź na epoetynę alfa. Przykłady takich leków to niektóre leki cytotoksyczne stosowane w chemioterapii.

Czynniki wzrostu kolonii granulocytów: Brak dowodów wskazujących na interakcję między epoetyną alfa a czynnikiem stymulującym powstawanie granulocytów (G-CSF) lub czynnikiem stymulującym powstawanie granulocytów i makrofagów (GM-CSF) w odniesieniu do różnicowania hematologicznego lub proliferacji komórek guza uzyskanych drogą biopsji w badaniach in vitro.

Trastuzumab: U dorosłych pacjentek z przerzutowym nowotworem piersi jednoczesne podawanie podskórne epoetyny alfa (40 000 j.m./ml) z trastuzumabem w dawce 6 mg/kg nie miało wpływu na farmakokinetykę trastuzumabu.

Interferon i rybawiryna: Jeśli pacjent choruje na wirusowe zapalenie wątroby typu C i otrzymuje interferon oraz rybawiryną, należy omówić to z lekarzem. Skojarzenie epoetyny alfa z interferonem i rybawiryną prowadziło w rzadkich przypadkach do utraty działania i rozwoju aplazji czystoczerwonokrwinkowej, ciężkiej postaci niedokrwistości. Epoetyna alfa nie jest dopuszczona do leczenia niedokrwistości związanej z wirusowym zapaleniem wątroby typu C.

Preparaty żelaza i inne leki krwiotwórcze: Mogą zwiększyć skuteczność epoetyny alfa. Lekarz prowadzący zdecyduje, czy pacjent powinien je przyjmować. W celu uzyskania optymalnej odpowiedzi na epoetynę alfa zazwyczaj konieczne jest zapewnienie odpowiednich zapasów żelaza w ustroju, a w razie potrzeby podanie suplementacji żelazem.

Należy pamiętać, że jeśli pacjent trafi do szpitala, kliniki lub uda się do lekarza rodzinnego, powinien poinformować o otrzymywaniu preparatu. Może mieć to wpływ na inne rodzaje leczenia lub wyniki badań diagnostycznych. W razie wątpliwości dotyczących interakcji z innymi lekami należy zawsze skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą.