Ostatnia aktualizacja:
| Substancja czynna | Chlorek potasu, Chlorek sodu, Dwuwodny chlorek wapnia, Glukoza jednowodna, Sześciowodny chlorek magnezu, Wodorowęglan sodu |
| Postać farmaceutyczna | Roztwór do hemofiltracji |
| Podmiot odpowiedzialny | B. Braun Avitum AG |
| Kod ATC | B05ZB |
| Procedura | MRP |
| Kategorie | Leki urologiczne - układ moczowy |
Interakcje Duosol zawierający potas z innymi lekami
Należy poinformować lekarza prowadzącego o wszystkich lekach przyjmowanych obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować. Jest to szczególnie istotne, ponieważ stężenie wielu leków we krwi może ulec zmniejszeniu w trakcie hemofiltracji. Lekarz weźmie to pod uwagę i odpowiednio dostosuje dawkowanie innych preparatów.
Infuzje podawane w ramach intensywnej opieki medycznej mogą zmienić skład krwi i stan płynów pacjenta. Wszystkie płyny podawane dożylnie (w tym leki, preparaty odżywcze, elektrolity) muszą być uwzględnione w całościowym bilansie leczenia, aby uniknąć zaburzeń równowagi wodno-elektrolitowej.
Leki zawierające naparstnicę (digoksyna) stosowane w leczeniu niewydolności serca wymagają szczególnej uwagi. Toksyczne działanie tych leków może nie być widoczne, gdy stężenie potasu lub magnezu jest zbyt wysokie lub gdy stężenie wapnia jest zbyt niskie. Jeśli stężenia te są korygowane przez hemofiltrację, wówczas mogą wystąpić działania toksyczne naparstnicy objawiające się zaburzeniami rytmu serca, nudnościami, wymiotami, zaburzeniami widzenia. U pacjentów z niskim stężeniem potasu lub wysokim stężeniem wapnia we krwi naparstnica może wywierać działanie toksyczne w dawkach niższych niż zwykle stosowane.
Witamina D i preparaty zawierające wapń (suplementy wapnia, leki przeciw osteoporozie) mogą zwiększyć ryzyko zbyt wysokiego stężenia wapnia we krwi (hiperkalcemii). Objawy hiperkalcemii obejmują osłabienie, zaparcia, bóle brzucha, nudności, wymioty, zaburzenia świadomości. W przypadku stosowania tych preparatów konieczne jest częstsze monitorowanie stężenia wapnia we krwi.
Dodatkowe stosowanie wodorowęglanu sodu (w postaci leków lub innych roztworów infuzyjnych) może zwiększyć ryzyko nieprawidłowo niskiego stężenia kwasów we krwi (zasadowicy metabolicznej). Dlatego lekarz musi znać wszystkie źródła wodorowęglanu podawane pacjentowi, aby odpowiednio skorygować parametry hemofiltracji.
Poprzez stosowanie odpowiednich dawek roztworu do hemofiltracji i dokładny monitoring parametrów laboratoryjnych można uniknąć wystąpienia większości interakcji z innymi lekami. Lekarz prowadzący będzie regularnie kontrolował stężenie elektrolitów, pH krwi, funkcję serca oraz inne parametry, aby zapewnić bezpieczeństwo terapii skojarzonej.
