Dawkowanie Dotarem multidose - jak stosować?

Dawkowanie preparatu Dotarem multidose jest ustalane indywidualnie przez lekarza lub lekarza radiologa w zależności od wskazania, rodzaju badania oraz masy ciała pacjenta. Lek podawany jest wyłącznie dożylnie, nigdy podpajęczynówkowo ani nadtwardówkowo.

U dorosłych pacjentów:

• W badaniach MRI mózgu i kręgosłupa stosuje się dawki od 0,1 do 0,3 mmol/kg masy ciała (co odpowiada 0,2-0,6 ml/kg mc.). Po początkowej dawce 0,1 mmol/kg mc. u pacjentów z guzem mózgu możliwe jest podanie dodatkowej dawki 0,2 mmol/kg mc., co poprawia widoczność guza.
• W badaniach MRI całego ciała i angiografii zalecana dawka wynosi 0,1 mmol/kg mc. (0,2 ml/kg mc.).
• W angiografii, w wyjątkowych sytuacjach (np. przy konieczności obrazowania rozległego obszaru naczyniowego), możliwe jest podanie drugiej dawki 0,1 mmol/kg mc. Jeśli przed badaniem planowane jest podanie dwóch kolejnych dawek, można rozważyć stosowanie dawek po 0,05 mmol/kg mc. (0,1 ml/kg mc.) w zależności od możliwości sprzętu.

U dzieci i młodzieży (0-18 lat):

• W badaniach MRI mózgu, kręgosłupa i całego ciała zalecana i maksymalna dawka wynosi 0,1 mmol/kg masy ciała. Nie należy podawać więcej niż jednej dawki podczas jednego badania.
• U noworodków do 4 tygodni życia i niemowląt do 1 roku życia preparat stosuje się z zachowaniem szczególnej ostrożności z uwagi na niedojrzałość czynności nerek. Dawka nie powinna przekraczać 0,1 mmol/kg mc., a kolejne wstrzyknięcie nie powinno być wykonane wcześniej niż po upływie 7 dni.
• Nie zaleca się stosowania preparatu w angiografii u dzieci poniżej 18 roku życia z uwagi na brak wystarczających danych dotyczących skuteczności i bezpieczeństwa.

Szczególne grupy pacjentów:

• U pacjentów w podeszłym wieku (65 lat i więcej) nie ma konieczności dostosowywania dawki, jednak zaleca się przeprowadzenie badania czynności nerek przed podaniem preparatu.
• U pacjentów z łagodnymi do umiarkowanych zaburzeniami czynności nerek (GFR ≥30 ml/min/1,73 m²) stosuje się standardowe dawki.
• U pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (GFR <30 ml/min/1,73 m²) oraz u pacjentów po lub przed przeszczepieniem wątroby preparat powinien być stosowany tylko po starannej ocenie stosunku korzyści do ryzyka. Dawka nie powinna przekraczać 0,1 mmol/kg mc., a kolejne podanie nie wcześniej niż po 7 dniach.

Roztwór może być podawany ręcznie przy użyciu jałowej strzykawki lub za pomocą automatycznego wstrzykiwacza. U noworodków i niemowląt obowiązuje wyłącznie podawanie ręczne. Szybkość infuzji wynosi zazwyczaj 3-5 ml/min, a w angiografii może być zwiększona do 120 ml/min (2 ml/sek.). Pacjent powinien być monitorowany przez co najmniej pół godziny po podaniu preparatu.