Dawkowanie Dotarem - jak stosować?

Preparat przeznaczony jest wyłącznie do podawania dożylnego w postaci wstrzyknięcia. Kategorycznie zabronione jest podawanie podpajęczynówkowe lub nadtwardówkowe. Lek może być podawany ręcznie przy użyciu strzykawki lub za pomocą automatycznego wstrzykiwacza, przy czym u noworodków i niemowląt dopuszczalne jest wyłącznie podawanie ręczne. Dawkę dobiera indywidualnie lekarz radiolog w zależności od badanego obszaru, masy ciała pacjenta oraz celów diagnostycznych.

Dorośli – MRI mózgu i kręgosłupa: W badaniach układu nerwowego stosuje się dawki od 0,1 do 0,3 mmol/kg masy ciała, co odpowiada 0,2-0,6 ml/kg. U pacjentów z guzem mózgu po podaniu początkowej dawki 0,1 mmol/kg podanie dodatkowej dawki 0,2 mmol/kg może poprawić widoczność zmiany i ułatwić podejmowanie decyzji terapeutycznych.

Dorośli – MRI całego ciała: Zalecana dawka wynosi 0,1 mmol/kg masy ciała (0,2 ml/kg), podawana w postaci wstrzyknięcia dożylnego. Szybkość podawania wynosi standardowo 3-5 ml/min.

Dorośli – angiografia: Standardowa dawka to 0,1 mmol/kg (0,2 ml/kg). W wyjątkowych sytuacjach, gdy nie uzyskano obrazów o zadowalającej jakości obejmujących rozległy obszar unaczynienia, można podać drugą dawkę 0,1 mmol/kg. Jeśli przed badaniem planowane jest podanie dwóch dawek, korzystne może być zastosowanie w każdej z nich dawki 0,05 mmol/kg (0,1 ml/kg). Przy badaniach angiograficznych dopuszczalna jest większa szybkość infuzji do 120 ml/min (2 ml/sek).

Dzieci i młodzież (0-18 lat) – MRI mózgu, kręgosłupa i całego ciała: Zalecana i maksymalna dawka wynosi 0,1 mmol/kg masy ciała. Nie należy podawać więcej niż jednej dawki podczas pojedynczego badania. U noworodków do 4. tygodnia życia oraz niemowląt do 1. roku życia preparat stosuje się wyłącznie po dokładnym rozważeniu przez lekarza, w dawce nieprzekraczającej 0,1 mmol/kg. Odstęp między kolejnymi wstrzyknięciami powinien wynosić co najmniej 7 dni.

Dzieci i młodzież – angiografia: Nie zaleca się stosowania u pacjentów poniżej 18. roku życia z uwagi na niewystarczające dane dotyczące skuteczności i bezpieczeństwa.

Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek: U pacjentów z łagodnym do umiarkowanego zaburzeniem czynności nerek (GFR ≥30 ml/min/1,73 m²) stosuje się dawki standardowe. U osób z ciężkim zaburzeniem czynności nerek (GFR <30 ml/min/1,73 m²) oraz pacjentów w okresie okołooperacyjnym przeszczepienia wątroby dawka nie powinna przekraczać 0,1 mmol/kg. Nie należy podawać więcej niż jednej dawki podczas badania, a kolejne wstrzyknięcie możliwe jest najwcześniej po 7 dniach.

Pacjenci w podeszłym wieku: U osób powyżej 65. roku życia nie ma konieczności modyfikacji dawkowania, jednak zaleca się przeprowadzenie badania czynności nerek przed podaniem preparatu.

Sposób przygotowania – fiolki: Należy przygotować strzykawkę z igłą, usunąć plastikowy dysk z fiolki, oczyścić korek wacikiem nasączonym alkoholem, przekłuć go igłą i pobrać wymaganą objętość preparatu. Przed użyciem należy skontrolować wzrokowo roztwór – do zastosowania nadaje się wyłącznie roztwór przezroczysty, niezawierający widocznych cząstek. Produkt przeznaczony jest do jednorazowego użycia, niewykorzystane resztki należy usunąć.

Sposób przygotowania – ampułko-strzykawki: Należy nakręcić trzon popychacza tłoka na gumowy tłok i wstrzyknąć dożylnie wymaganą objętość produktu. W przypadku dzieci, w zależności od wymaganej objętości, zaleca się użycie jednorazowej strzykawki o pojemności dostosowanej do ilości podawanego leku w celu zachowania precyzji dawkowania.

Optymalny czas wykonania obrazowania to 45 minut od podania preparatu, z wykorzystaniem sekwencji obrazów T1-zależnych. Pacjent powinien znajdować się w pozycji leżącej podczas podawania leku i być monitorowany przez co najmniej 30 minut po wstrzyknięciu, ponieważ większość działań niepożądanych występuje w tym okresie.