Dawkowanie Dexaven - jak stosować

Dexaven stosuje się wyłącznie zgodnie z zaleceniami lekarza, który ustala indywidualny schemat leczenia w zależności od stanu klinicznego pacjenta, ciężkości choroby oraz odpowiedzi na terapię. Lek może być podawany dożylnie (w postaci wolnego wstrzyknięcia lub wlewu), domięśniowo (głęboko do dużej masy mięśniowej), dostawowo lub nasiękkowo. Wstrzyknięcia należy wykonywać powoli, a przed podaniem we wlewie zawartość ampułki rozcieńcza się izotonicznym roztworem chlorku sodu (0,9%) lub roztworem glukozy 5%.

Dawkowanie u dorosłych w różnych wskazaniach:

• Standardowe dawkowanie: 4-16 mg na dobę, wyjątkowo do 32 mg na dobę; jednorazowa dawka wynosi zazwyczaj 4-8 mg i może być powtarzana kilka razy w ciągu doby w odpowiednich odstępach
• Nagłe stany zagrażające życiu (wstrząs anafilaktyczny, ostry atak astmy): mogą być wymagane znacznie większe dawki niż standardowe
• Obrzęk mózgu: 10 mg dożylnie, następnie 4 mg domięśniowo co 6 godzin do ustąpienia objawów (odpowiedź zwykle w ciągu 12-24 godzin); po 2-4 dniach dawkowanie może zostać zmniejszone, a po 5-7 dniach stopniowo zakończone
• COVID-19 u pacjentów wymagających tlenoterapii: 6 mg na dobę dożylnie przez okres do 10 dni
• Podanie dostawowe/nasiękowe: zazwyczaj 4-8 mg; 2 mg dla małych stawów
• Profilaktyka nudności i wymiotów w chemioterapii: 8-20 mg dożylnie przed podaniem chemioterapii, ewentualnie dawki dodatkowe po 24-72 godzinach
• Profilaktyka pooperacyjnych nudności i wymiotów: 4-5 mg dożylnie

Dawkowanie u dzieci i młodzieży:

• Dzieci od 1. miesiąca życia: zazwyczaj 0,2-0,4 mg/kg masy ciała na dobę; dawkowanie może być modyfikowane w zależności od indywidualnych potrzeb
• Młodzież od 12 lat (masa ciała ≥40 kg) z COVID-19: 6 mg raz na dobę przez okres do 10 dni
• Wcześniaki: wymaga szczególnej ostrożności; dostępne dane wskazują na ryzyko długotrwałych zdarzeń niepożądanych przy wczesnym leczeniu (<96 godzin) w dawce 0,25 mg/kg dwa razy na dobę

Po długotrwałym stosowaniu lek należy odstawiać stopniowo, a nie nagle, aby uniknąć zespołu z odstawienia i ostrej niewydolności nadnerczy, która może zagrażać życiu. Dawki początkowe są zwykle większe, a po uzyskaniu pożądanego działania leczniczego następuje stopniowe zmniejszanie dawki do najmniejszej umożliwiającej utrzymanie efektu terapeutycznego lub całkowite odstawienie leku.