Dawkowanie Dexamethasone Krka - jak stosować?

Dawkowanie leku Dexamethasone Krka powinno być zawsze ustalone indywidualnie przez lekarza prowadzącego, w zależności od rodzaju i nasilenia choroby, reakcji pacjenta na leczenie oraz występujących objawów. Zaleca się stosowanie najmniejszej dawki prowadzącej do osiągnięcia pożądanego efektu terapeutycznego.

Dawkowanie tabletek:

Tabletki należy przyjmować doustnie podczas lub po posiłku, popijając odpowiednią ilością płynu. Całą dobową dawkę zaleca się przyjmować rano jako dawkę pojedynczą. W przypadku chorób wymagających większych dawek może być konieczne podzielenie dobowej dawki na kilka dawek w ciągu doby.

W zależności od schorzenia typowe dawkowanie przebiega następująco:

• Obrzęk mózgu: 16-24 mg (do 48 mg) na dobę, podzielone na 3-4 (do 6) dawki pojedyncze przez 4-8 dni. W obrzęku mózgu spowodowanym bakteryjnym zapaleniem opon mózgowych 0,15 mg na kilogram masy ciała co 6 godzin przez 4 dni; u dzieci 0,4 mg na kilogram masy ciała co 12 godzin przez 2 dni, rozpoczynając przed pierwszą dawką antybiotyku
• Ciężki ostry napad astmy: u dorosłych 8-20 mg, następnie, jeśli konieczne, 8 mg co 4 godziny lub 16 mg na dobę przez dwa dni; u dzieci 0,15-0,3 mg na kilogram masy ciała lub 0,6 mg na kilogram masy ciała przez jeden do dwóch dni
• Krup u dzieci: 0,15-0,6 mg na kilogram masy ciała w pojedynczej dawce
• Ostre choroby skóry: w zależności od rozległości i nasilenia 8-40 mg na dobę, w pojedynczych przypadkach do 100 mg, następnie stopniowe zmniejszanie dawki
• Układowy toczeń rumieniowaty: 6-16 mg na dobę
• Reumatoidalne zapalenie stawów o ciężkim przebiegu: 12-16 mg na dobę w szybko postępującej postaci, 6-12 mg na dobę przy objawach pozastawowych
• Idiopatyczna plamica małopłytkowa: 40 mg przez 4 doby w cyklach
• Zapalenie mięśni: 40 mg przez 4 dni w cyklu
• Pęcherzyca zwykła: dawka początkowa 300 mg przez trzy dni, po czym stopniowe zmniejszanie dawki
• Ciężkie choroby zakaźne ze stanami toksycznymi: 4-20 mg przez kilka dni, tylko z towarzyszącą terapią przeciwzakaźną
• Opieka paliatywna w chorobach nowotworowych: dawka początkowa 8-16 mg na dobę, w dłuższej terapii 4-12 mg na dobę. W niektórych przypadkach mogą być stosowane bardzo duże dawki, maksymalnie do 96 mg
• Leczenie objawowe szpiczaka mnogiego, ostrej białaczki limfoblastycznej, choroby Hodgkina i chłoniaka nieziarniczego: zazwyczaj 40 mg lub 20 mg raz na dobę, w połączeniu z innymi lekami
• Profilaktyka i leczenie wymiotów wywołanych chemioterapią: 8-20 mg przed chemioterapią, następnie 4-16 mg na dobę w drugim i trzecim dniu terapii
• Profilaktyka i leczenie wymiotów pooperacyjnych: pojedyncza dawka 8 mg przed zabiegiem
• Hormonalna terapia zastępcza (wrodzony zespół adrenogenny u dorosłych): 0,25-0,75 mg na dobę w pojedynczej dawce, w razie potrzeby z dodatkiem mineralokortykoidu
• Leczenie COVID-19 (tylko tabletki 4 mg): u dorosłych i młodzieży (w wieku 12 lat i starszych, o masie ciała co najmniej 40 kg) 6 mg raz na dobę doustnie, przez maksymalnie 10 dni

Tabletki 20 mg i 40 mg można podzielić na połowy, co pozwala na uzyskanie dawek 10 mg i 20 mg. Podobnie tabletki 4 mg i 8 mg można podzielić na połowy, uzyskując dawki 2 mg i 4 mg. Tabletki 0,5 mg nie należy dzielić – jeśli potrzebna jest inna dawka, należy zastosować inną moc preparatu.

Dawkowanie roztworu do wstrzykiwań/do infuzji:

Roztwór Dexamethasone Krka podawany jest przez fachowy personel medyczny. Może być podawany dożylnie (w powolnym wstrzyknięciu trwającym 2-3 minuty lub w infuzji), domięśniowo, dostawowo, nasiękowo lub podspojówkowo, w zależności od wskazania.

Typowe dawkowanie w zależności od schorzenia:

• Obrzęk mózgu: początkowo w ostrych stanach 8-10 mg (do 80 mg) dożylnie, następnie 16-24 mg (do 48 mg) na dobę, podzielone na 3-4 (do 6) dawki pojedyncze, przez 4-8 dni. W obrzęku mózgu wywołanym bakteryjnym zapaleniem opon mózgowych 0,15 mg/kg masy ciała co 6 godzin przez 4 dni; u dzieci 0,4 mg/kg masy ciała co 12 godzin przez 2 dni
• Ciężkie choroby zakaźne z objawami przypominającymi zatrucie: 4-20 mg na dobę dożylnie przez kilka dni, wyłącznie w połączeniu z odpowiednią terapią przeciwinfekcyjną; w pojedynczych przypadkach (np. dur brzuszny) początkowo do 200 mg dożylnie, następnie stopniowo zmniejszane dawki
• Wstrząs po ciężkim urazie: dawka początkowa 40-100 mg (u dzieci 40 mg) dożylnie, powtórzona po 12 godzinach lub 16-40 mg co 6 godzin przez 2-3 dni
• Ciężki ostry napad astmy: dorośli 8-20 mg dożylnie; dzieci 0,15-0,3 mg/kg masy ciała; w razie potrzeby dawkę powtórzyć w zależności od odpowiedzi pacjenta
• Ostre choroby skóry: w zależności od rozległości 8-40 mg na dobę dożylnie, w pojedynczych przypadkach do 100 mg, następnie leczenie doustne ze stopniowym zmniejszaniem dawki
• Układowy toczeń rumieniowaty: 6-16 mg na dobę
• Reumatoidalne zapalenie stawów o ciężkim postępującym przebiegu: 12-16 mg na dobę przy uszkodzeniu stawów, 6-12 mg na dobę przy uszkodzeniu tkanek pozastawowych
• Leczenie wspomagające nowotworów złośliwych: początkowo 8-16 mg na dobę, w długotrwałej terapii 4-12 mg na dobę
• Zapobieganie i leczenie wymiotów wywołanych chemioterapią: 8-20 mg dożylnie przed chemioterapią, następnie 4-8 mg do 1-2 razy na dobę przez 2-3 dni (umiarkowanie wymiotna chemioterapia) lub przez 3-4 dni (wysoce wymiotna chemioterapia)
• Zapobieganie i leczenie wymiotów pooperacyjnych: 4-8 mg dożylnie przed operacją; dzieci powyżej 2 lat: 0,15 mg/kg masy ciała (maksymalnie do 8 mg)
• Leczenie COVID-19: u dorosłych 6 mg dożylnie raz na dobę przez maksymalnie 10 dni; u młodzieży (w wieku 12 lat lub starszych) 6 mg dożylnie raz na dobę przez maksymalnie 10 dni
• Podanie miejscowe (wstrzyknięcie dostawowe, nasiękowe lub podspojówkowe): zazwyczaj 4-8 mg; w przypadku wstrzyknięcia do małych stawów lub podspojówkowego wystarcza 2 mg

Czas trwania leczenia ustala lekarz w zależności od rodzaju i przebiegu choroby. Po osiągnięciu zadowalającego wyniku leczenia dawkę należy stopniowo zmniejszać lub całkowicie zakończyć terapię. Nagłe przerwanie leczenia po około 10 dniach może spowodować ostrą niewydolność nadnerczy, dlatego dawkę należy zawsze zmniejszać stopniowo.

W przypadku niedoczynności tarczycy lub marskości wątroby mogą wystarczać mniejsze dawki. U pacjentów w podeszłym wieku ze względu na zwiększone ryzyko osteoporozy lekarz powinien dokładnie ocenić stosunek korzyści do ryzyka stosowania leku.