Skutki uboczne Dexamethason WZF 0,1%

Jak każdy lek, Dexamethason WZF 0,1% może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią. Częstość występowania działań niepożądanych przedstawiono zgodnie z następującą klasyfikacją: bardzo często (u więcej niż 1 na 10 osób), często (u mniej niż 1 na 10 osób), niezbyt często (u mniej niż 1 na 100 osób), rzadko (u mniej niż 1 na 1000 osób), bardzo rzadko (u mniej niż 1 na 10000 osób), częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych).

Często (u mniej niż 1 na 10 osób):

• uczucie dyskomfortu w oku

Niezbyt często (u mniej niż 1 na 100 osób):

• zaburzenia smaku
• zapalenie rogówki
• zapalenie spojówek
• suche zapalenie rogówki i spojówek
• przebarwienie rogówki
• światłowstręt
• niewyraźne widzenie
• świąd oka
• uczucie obecności ciała obcego w oku
• zwiększone łzawienie
• nietypowe odczucia w oczach
• strupki na brzegach powiek
• podrażnienie oka
• przekrwienie oka

Częstość nieznana:

• nadwrażliwość
• zawroty głowy, ból głowy
• wzrost ciśnienia śródgałkowego
• owrzodzenie rogówki
• opadanie powiek
• ból oczu
• rozszerzenie źrenic
• nieostre widzenie
• zaburzenia hormonalne: nasilony wzrost owłosienia na ciele (szczególnie u kobiet), osłabienie mięśni oraz utrata masy mięśniowej, fioletowe rozstępy na skórze, zwiększone ciśnienie krwi, nieregularne miesiączki lub brak miesiączki, zmiany ilości białka i wapnia w organizmie, zahamowanie wzrostu u dzieci i młodzieży
• obrzęk i zwiększenie masy ciała, widoczne szczególnie na tułowiu i twarzy (choroba nazywana zespołem Cushinga)

Działania niepożądane związane z długotrwałym stosowaniem: Długotrwałe stosowanie podawanych miejscowo do oka kortykosteroidów może powodować wzrost ciśnienia śródgałkowego z uszkodzeniem nerwu wzrokowego, zmniejszenie ostrości widzenia, zaburzenia pola widzenia, a także powstanie zaćmy podtorebkowej tylnej. Kortykosteroidy mogą również zmniejszać odporność na zakażenia i sprzyjać ich występowaniu.

Szczególne ostrzeżenia: Ze względu na zawartość kortykosteroidów, w przypadku stosowania w schorzeniach przebiegających ze ścieńczeniem rogówki lub twardówki istnieje większe ryzyko perforacji (przedziurawienia) tych struktur oka, w szczególności po długotrwałym leczeniu. U pacjentów ze znacznie uszkodzoną rogówką bardzo rzadko obserwowano mętne plamy na rogówce spowodowane przez odkładanie się wapnia w trakcie leczenia.

Należy zwrócić się do lekarza, jeśli u pacjenta wystąpi obrzęk oraz zwiększenie masy ciała, widoczne szczególnie na tułowiu i twarzy, ponieważ są to zazwyczaj pierwsze objawy zespołu Cushinga. Zahamowanie czynności nadnerczy może wystąpić w wyniku przerwania długotrwałego lub intensywnego stosowania leku. W przypadku wystąpienia nieostrego widzenia lub innych zaburzeń widzenia należy skontaktować się z lekarzem.