Dawkowanie Clonazepamum TZF - jak stosować?

Jak prawidłowo dawkować Clonazepamum TZF?

Dawkowanie leku powinno być zawsze ustalone indywidualnie przez lekarza i zależy od wieku pacjenta, postaci farmaceutycznej preparatu oraz odpowiedzi na leczenie. Lekarz rozpoczyna terapię od najmniejszej dawki, którą w razie potrzeby stopniowo zwiększa.

Dawkowanie tabletek u dorosłych:

Początkowa dawka dobowa nie powinna przekraczać 1,5 mg. Lek podaje się w 3 dawkach podzielonych w równych odstępach czasu. Dawkę zwiększa się stopniowo o 0,5 mg do 1 mg co 3 dni, w zależności od reakcji pacjenta, aż do ustalenia dawki podtrzymującej. Dawka podtrzymująca wynosi zwykle od 4 mg do 8 mg na dobę. Maksymalna dobowa dawka nie powinna przekraczać 20 mg i powinna być osiągnięta w ciągu 2 do 4 tygodni leczenia.

Dawkowanie tabletek u dzieci:

• Dzieci od 1 do 5 lat: Początkowa dawka wynosi 0,25 mg na dobę, a dawka podtrzymująca od 1 do 2 mg na dobę.
• Dzieci od 6 do 16 lat: Początkowa dawka wynosi 0,5 mg na dobę, a dawka podtrzymująca od 2 do 4 mg na dobę.

Dawkę dobową należy podzielić na 3 lub 4 części i podawać w równych odstępach czasu. Jeżeli niemożliwe jest podawanie równych dawek, większą dawkę należy przyjmować przed snem.

Sposób przyjmowania tabletek: Tabletki należy przyjmować doustnie, popijając niewielką ilością wody. Tabletki można dzielić wzdłuż krzyżyka na mniejsze części w celu dokładniejszego dawkowania.

Dawkowanie roztworu do wstrzykiwań u dorosłych:

Zwykle podaje się 1 mg (zawartość jednej ampułki). W razie konieczności dawkę można powtórzyć. Maksymalna dawka dobowa nie powinna przekraczać 20 mg. Roztwór podaje się bardzo wolno – szybkość wstrzyknięcia dożylnego nie powinna przekraczać 0,25 mg do 0,5 mg na minutę.

Dawkowanie roztworu do wstrzykiwań u niemowląt i dzieci:

Zwykle podaje się 0,5 mg (zawartość połowy ampułki), rozcieńczoną taką samą ilością rozpuszczalnika, w powolnym wstrzyknięciu dożylnym.

Sposoby podawania roztworu:

• Wstrzyknięcie dożylne – roztwór podaje się wolno w duże żyły podłokciowe po uprzednim rozcieńczeniu co najmniej 1 ml wody do wstrzykiwań.
• Wlew dożylny – roztwór można podawać w powolnym wlewie kroplowym po rozcieńczeniu glukozą lub płynem fizjologicznym (dawkę do 3 mg rozcieńcza się w 250 ml roztworu).
• Wstrzyknięcie domięśniowe – roztwór można podać domięśniowo tylko w sytuacjach nagłych, gdy dostęp do żyły jest utrudniony lub niemożliwy. Roztwór rozcieńcza się co najmniej 1 ml wody do wstrzykiwań i wstrzykuje powoli w duże grupy mięśni.

Pacjenci w podeszłym wieku powinni otrzymywać mniejsze dawki z uwagi na możliwość nasilenia działań niepożądanych, głównie zaburzeń orientacji i koordynacji ruchowej.

Czas leczenia ustala lekarz indywidualnie dla każdego pacjenta w zależności od stanu klinicznego i odpowiedzi na terapię. Nie należy samodzielnie zmieniać dawek ani przerywać leczenia bez konsultacji z lekarzem.