Interakcje Bicardef z innymi lekami

Przed rozpoczęciem stosowania preparatu należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach stosowanych przez pacjenta obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje stosować. Interakcje między lekami mogą wpływać na ich działanie i zwiększać ryzyko wystąpienia działań niepożądanych.

Leki, których nie należy stosować razem z bisoprololem bez specjalnego zalecenia lekarza:

• Niektóre leki przeciwarytmiczne klasy I (np. dyzopiramid, chinidyna, lidokaina, fenytoina, flekainid, propafenon) – jednoczesne stosowanie może wpływać na przewodzenie impulsów w sercu
• Inhibitory kanałów wapniowych (np. werapamil, diltiazem) – ze względu na możliwe poważne zaburzenia pracy serca i ciśnienia krwi
• Niektóre leki przeciwnadciśnieniowe (np. klonidyna, metylodopa, moksonidyna, rylmenidyna) – ze względu na możliwe pogorszenie stanu chorego; nie należy jednak przerywać przyjmowania tych leków bez porozumienia się z lekarzem

Leki wymagające konsultacji z lekarzem i częstszych kontroli:

• Dihydropirydyny (np. nifedypina, felodypina, amlodypina) – ze względu na ryzyko wystąpienia niedociśnienia i pogorszenia wydolności serca
• Leki przeciwarytmiczne klasy III (np. amiodaron) – ze względu na możliwe zaburzenia pracy serca, konieczna częsta kontrola EKG
• Leki przeciwnadciśnieniowe (np. prazosyna, alfuzosina) – ze względu na możliwe gwałtowne obniżenie ciśnienia krwi, konieczne szczególnie dokładne kontrolowanie ciśnienia
• Leki przeciwdepresyjne trójpierścieniowe, barbiturany, pochodne fenotiazyny – ze względu na zwiększone ryzyko nadmiernego obniżenia ciśnienia krwi
• Leki parasympatykomimetyczne (np. pilokarpina) – ze względu na spowolnienie akcji serca
• Leki betasympatykomimetyczne (dobutamina, izoprenalina) – ze względu na osłabienie działania obu równocześnie podawanych leków
• Leki symatykomimetyczne – ze względu na możliwy niepożądany wzrost ciśnienia krwi i nasilenie objawów chromania przestankowego
• Inne beta-blokery (w tym w postaci kropli do oczu) – ze względu na nasilenie działania bisoprololu
• Glikozydy naparstnicy – ze względu na możliwe niekorzystne zwolnienie czynności serca
• Niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ) – z powodu możliwego niepożądanego obniżenia działania przeciwnadciśnieniowego bisoprololu
• Insulina i inne leki obniżające stężenie glukozy we krwi – ze względu na dalsze obniżanie stężenia glukozy, a jednocześnie maskowanie objawów jej niskiego stężenia we krwi
• Niektóre antybiotyki (np. rifampicyna)
• Pochodne ergotaminy (w tym w lekach przeciwmigrenowych) – z powodu możliwych zaburzeń krążenia krwi
• Leki zawierające adrenalinę, noradrenalinę oraz substancje o działaniu pokrewnym (w lekach przeciwkaszlowych, kroplach do nosa) – może nastąpić osłabienie działania obu leków; dla osiągnięcia odpowiedniego efektu leczenia schorzeń alergicznych może okazać się konieczne skorygowanie ich dawek
• Leki znieczulające miejscowo (np. lidokaina) – ze względu na ryzyko obniżenia ciśnienia krwi; przed zabiegiem należy poinformować anestezjologa o przyjmowaniu bisoprololu
• Meflochina – ze względu na zwiększone ryzyko spowolnienia pracy serca
• Inhibitory monoaminooksydazy – ze względu na nasilenie działania przeciwnadciśnieniowego oraz jednoczesne zwiększenie ryzyka wystąpienia przełomu nadciśnieniowego

Zabiegi chirurgiczne:

Jeśli planowany jest zabieg chirurgiczny w znieczuleniu ogólnym, należy poinformować anestezjologa o stosowaniu bisoprololu, ponieważ lek może zmieniać reakcję organizmu na podawane środki znieczulające. Podobnie, przed leczeniem odczulającym (np. w celu uniknięcia kataru siennego) należy poinformować lekarza o stosowaniu preparatu, ponieważ bisoprolol może zwiększać prawdopodobieństwo wystąpienia reakcji alergicznej lub zwiększać nasilenie takiej reakcji.