Skutki uboczne Bascar

Działania niepożądane leku Bascar

Jak każdy lek, Bascar może powodować działania niepożądane, choć nie wystąpią one u każdego pacjenta.

Kiedy należy przerwać stosowanie leku i natychmiast skontaktować się z lekarzem? Konieczne jest pilne zasięgnięcie pomocy medycznej w razie wystąpienia któregokolwiek z poniższych objawów:

• ból w klatce piersiowej;
• nieregularne bicie serca lub kołatanie serca;
• krwawienie z jelit, widoczne jako krew w kale lub ciemne zabarwienie stolca (krwawienie z przewodu pokarmowego);
• sztywność mięśni, nasilona niezdolność do usiedzenia w miejscu, wysoka gorączka, nadmierne pocenie się, zwiększone wydzielanie śliny i zaburzenia świadomości (złośliwy zespół neuroleptyczny);
• zmiany psychiczne, w tym urojenia, omamy i depresja (bardzo rzadko z tendencjami samobójczymi);
• drgawki;
• nagłe nagromadzenie płynu w skórze i błonach śluzowych (np. gardła i języka), trudności w oddychaniu i (lub) świąd oraz wysypka skórna – często jako reakcja alergiczna (obrzęk naczynioruchowy);
• bardzo ciężkie zaburzenie krwi (brak białych krwinek) z nagłą wysoką gorączką, silnym bólem gardła i owrzodzeniami jamy ustnej (agranulocytoza).

Bardzo często (mogą występować częściej niż u 1 na 10 osób):

• zakażenia układu moczowego.

Często (mogą występować rzadziej niż u 1 na 10 osób):

• utrata apetytu (jadłowstręt);
• dezorientacja, zawroty głowy, koszmary senne, senność, zmęczenie, bezsenność, uczucie dobrego samopoczucia (euforia), otępienie, uczucie pobudzenia, zaburzenia snu;
• zaburzenia ruchowe (dyskinezy), nagłe ruchy mimowolne (pląsawica), zaburzenia napięcia mięśniowego (dystonia), zaburzenia ruchowe pochodzenia pozanerwowego, nagłe zmiany objawów parkinsonowskich określane jako faza włączania–wyłączania („on–off”) oraz spowolnienie ruchów w okresach „on–off” (bradykinezja);
• uczucie szybkiego bicia serca (kołatanie), nieregularne bicie serca;
• spadek ciśnienia tętniczego przy zbyt szybkim wstawaniu z pozycji siedzącej lub leżącej, czasem z zawrotami głowy (niedociśnienie ortostatyczne), skłonność do omdleń;
• nudności, wymioty, suchość w jamie ustnej, gorzki posmak.

Niezbyt często (mogą występować rzadziej niż u 1 na 100 osób):

• zmniejszenie lub zwiększenie masy ciała;
• zaburzenie koordynacji ruchowej (ataksja), nasilenie drżenia rąk;
• zwiększenie ciśnienia tętniczego krwi (nadciśnienie tętnicze);
• chrypka;
• zaparcia, biegunka, wzdęcia (wiatry);
• zwiększone wydzielanie śliny (ślinotok), trudności w połykaniu (dysfagia);
• nagromadzenie płynów (obrzęki);
• skurcze mięśni;
• ciemna barwa moczu;
• utrata sił (astenia), osłabienie;
• złe samopoczucie;
• uderzenia gorąca.

Rzadko (mogą występować rzadziej niż u 1 na 1000 osób):

• zaburzenia krwi: brak białych krwinek ze zwiększoną podatnością na zakażenia (leukopenia), niedokrwistość, brak płytek krwi z siniaczeniem i skłonnością do krwawień (małopłytkowość);
• pobudzenie, strach, zaburzona zdolność myślenia, dezorientacja, ból głowy, zwiększony popęd płciowy, drętwienie, drgawki;
• epizody ciężkich chorób psychicznych z zaburzoną kontrolą nad postępowaniem i zachowaniem;
• uczucie kłucia, mrowienia i swędzenia bez wyraźnej przyczyny (parestezje);
• częstsze upadki, zaburzenia chodu, szczękościsk;
• niewyraźne widzenie, kurcz powiek (możliwy objaw przedawkowania), uaktywnienie istniejącego wcześniej zespołu Hornera, podwójne widzenie, rozszerzenie źrenic, pogorszenie ruchów gałek ocznych;
• zapalenie żył;
• duszność, nieprawidłowe wzorce oddechowe;
• zaburzenia trawienia (dyspepsja) z uczuciem pełności w nadbrzuszu, bólem w nadbrzuszu, odbijaniem, nudnościami, wymiotami i zgagą, ból żołądka i jelit, ciemna barwa śliny, zgrzytanie zębami (bruksizm), czkawka, krwawienie z żołądka i jelit, pieczenie języka, wrzody dwunastnicy;
• wysypka skórna z silnym swędzeniem i pęcherzykami (pokrzywka), świąd, zaczerwienienie twarzy, wypadanie włosów, wysypka skórna, nadmierne pocenie się, ciemna barwa potu;
• u dzieci – krwawienia w obrębie skóry i ściany przewodu pokarmowego na tle alergicznym (plamica Schönleina-Henocha);
• zatrzymanie moczu, mimowolne oddawanie moczu, utrzymujący się wzwód (priapizm).

Bardzo rzadko (mogą występować rzadziej niż u 1 na 10 000 osób):

• senność i ciągłe zmęczenie w ciągu dnia lub nagłe napady zasypiania.

Częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych):

• skurcze mięśni;
• zespół dysregulacji dopaminowej – chęć przyjmowania dawek leku większych niż konieczne do opanowania objawów ruchowych; u części pacjentów po dużych dawkach występują bardzo nasilone ruchy mimowolne, wahania nastroju lub inne działania niepożądane;
• zaburzenia kontroli impulsów – niemożność powstrzymania się od działań, które mogą być szkodliwe.

Do zaburzeń kontroli impulsów zaliczane są w szczególności:

• patologiczna skłonność do hazardu, utrzymująca się pomimo poważnych konsekwencji osobistych lub rodzinnych;
• zmienione lub zwiększone zainteresowanie seksualne oraz zachowania seksualne budzące znaczny niepokój u pacjenta lub jego otoczenia, w tym zwiększony popęd seksualny;
• niekontrolowane, nadmierne zakupy lub wydawanie pieniędzy;
• objadanie się (spożywanie dużych ilości jedzenia w krótkim czasie) lub kompulsywne jedzenie (spożywanie większej ilości pokarmu niż potrzebna do zaspokojenia głodu).

W razie wystąpienia któregokolwiek z tych zachowań należy porozmawiać z lekarzem, który omówi z pacjentem sposoby postępowania oraz łagodzenia objawów. Jeżeli jakiekolwiek objawy utrzymują się lub pojawią się działania niepożądane niewymienione powyżej, należy poinformować o tym lekarza lub farmaceutę. Pomocne bywa zanotowanie objawów, momentu ich pierwszego wystąpienia oraz czasu trwania.