NeisVac-C - ulotka, wskazania, zamienniki

Jakie są wskazania? Na co stosowany jest NeisVac-C?

NeisVac-C to szczepionka meningokokowa przeznaczona do czynnej immunizacji przeciwko inwazyjnym chorobom wywoływanym przez bakterie Neisseria meningitidis grupy C. Bakterie te należą do najgroźniejszych patogenów mogących powodować zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych oraz posocznicę – ciężkie, zagrażające życiu zakażenia układowe. Szczepionka działa poprzez indukcję wytwarzania przez organizm swoistych przeciwciał skierowanych przeciwko polisacharydowi otoczkowym meningokoków grupy C, co zapewnia ochronę immunologiczną przed zakażeniem.

Szczepionkę można stosować u dzieci od ukończenia 2. miesiąca życia, młodzieży oraz dorosłych. W przypadku niemowląt szczepienie należy rozpocząć zgodnie z krajowym kalendarzem szczepień, przy czym schemat dawkowania zależy od wieku dziecka w momencie podania pierwszej dawki. Preparat zawiera polisacharyd bakteryjny skoniugowany z toksoidem tężcowym, co znacząco poprawia immunogenność szczepionki, szczególnie u małych dzieci, których układ immunologiczny nie reaguje wystarczająco silnie na same polisacharydy.

Należy pamiętać, że NeisVac-C chroni wyłącznie przed zakażeniami wywołanymi przez Neisseria meningitidis grupy C. Nie zapewnia ochrony przed innymi grupami serologicznymi meningokoków (takimi jak A, B, W-135, Y) ani przed zapaleniem opon mózgowo-rdzeniowych lub posocznicą wywołaną przez inne drobnoustroje. W przypadku zwiększonego ryzyka zakażenia innymi szczepami bakterii zaleca się konsultację z lekarzem w sprawie ewentualnego zastosowania szczepionek wieloskładnikowych lub komplementarnych.

Szczepionka powoduje aktywną odpowiedź immunologiczną organizmu, co oznacza, że sama nie wywołuje choroby, a jedynie pobudza układ odpornościowy do wytworzenia pamięci immunologicznej. Dzięki temu w przypadku kontaktu z żywymi bakteriami meningokokowymi grupy C organizm szybko uruchamia mechanizmy obronne. Warto zaznaczyć, że podobnie jak inne szczepionki, NeisVac-C może nie zapewnić stuprocentowej ochrony u wszystkich szczepionych osób – skuteczność zależy od indywidualnej odpowiedzi immunologicznej pacjenta.

Szczególnie istotne jest szczepienie niemowląt i małych dzieci, ponieważ stanowią one grupę najbardziej narażoną na inwazyjne zakażenia meningokokowe. U osób z niedoborami odporności, chorobami autoimmunologicznymi, po splenektomii lub przyjmujących leki immunosupresyjne szczepionka może zapewnić mniejszy poziom ochrony, jednak nadal zaleca się jej podanie po indywidualnej ocenie stosunku korzyści do ryzyka. W przypadku osób powyżej 65. roku życia decyzję o szczepieniu należy podejmować indywidualnie, biorąc pod uwagę stan zdrowia i potencjalne ryzyko ekspozycji na zakażenie.

Aktualna ulotka leku NeisVac-C

Jaki jest skład NeisVac-C, jakie substancje zawiera?

Jedna dawka szczepionki o objętości 0,5 ml zawiera jako substancję czynną 10 mikrogramów polisacharydu O-deacetylowanego pochodzącego z bakterii Neisseria meningitidis grupy C (szczep 11). Polisacharyd ten jest chemicznie związany (skoniugowany) z 10-20 mikrogramami toksoidu tężcowego, który pełni rolę białka nośnikowego wzmacniającego odpowiedź immunologiczną. Cała substancja czynna jest adsorbowana na uwodnionym wodorotlenku glinu w ilości odpowiadającej 0,5 miligrama jonu glinu (Al³⁺), który działa jako adiuwant – substancja wspomagająca i wydłużająca działanie ochronne szczepionki.

Pozostałe składniki preparatu to chlorek sodu (sól fizjologiczna) oraz woda do wstrzykiwań. Szczepionka ma postać półprzejrzystej zawiesiny o barwie białej lub prawie białej. Podczas przechowywania może następować sedymentacja – tworzenie się białego osadu i przezroczystego supernatantu, dlatego przed podaniem należy dokładnie wstrząsnąć ampułko-strzykawką w celu uzyskania jednorodnej zawiesiny. Preparat zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na dawkę, co oznacza, że jest praktycznie wolny od sodu.

Co zrobić w przypadku przedawkowania NeisVac-C?

Przedawkowanie szczepionki NeisVac-C jest mało prawdopodobne, ponieważ preparat występuje w postaci jednodawkowej ampułko-strzykawki zawierającej ściśle odmierzoną objętość 0,5 ml i jest podawany przez wykwalifikowany personel medyczny. Brak jest udokumentowanych przypadków przedawkowania oraz szczegółowych doświadczeń klinicznych dotyczących takiej sytuacji. W razie jakichkolwiek wątpliwości lub nietypowych objawów po szczepieniu należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem lub pielęgniarką.

Co mogę jeść i pić podczas stosowania NeisVac-C – czy mogę spożywać alkohol?

Szczepionka NeisVac-C jest preparatem podawanym jednorazowo lub w krótkim schemacie szczepienia podstawowego, nie ma zatem szczególnych zaleceń dietetycznych związanych z jej stosowaniem. Nie odnotowano interakcji pomiędzy szczepionką a spożywanymi pokarmami lub napojami. W przypadku dorosłych nie ma bezpośrednich przeciwwskazań do spożywania alkoholu po szczepieniu, jednak ogólnie zaleca się umiarkowanie i ostrożność, ponieważ alkohol może teoretycznie wpływać na ogólną odpowiedź immunologiczną organizmu. Jeśli po szczepieniu wystąpią objawy niepożądane takie jak zmęczenie, zawroty głowy czy złe samopoczucie, należy unikać spożywania alkoholu do czasu ich ustąpienia.

Czy można stosować NeisVac-C w okresie ciąży i karmienia piersią?

Jeśli pacjentka jest w ciąży, przypuszcza że może być w ciąży lub planuje zajście w ciążę, powinna koniecznie poinformować o tym lekarza, farmaceutę lub pielęgniarkę przed podaniem szczepionki. Lekarz może mimo to zadecydować o podaniu szczepionki NeisVac-C, jeśli istnieje duże ryzyko zakażenia meningokokami grupy C, a potencjalne korzyści przewyższają teoretyczne ryzyko dla płodu. Decyzja powinna być podejmowana indywidualnie, z uwzględnieniem stanu zdrowia pacjentki oraz sytuacji epidemiologicznej.

Podobnie w okresie karmienia piersią lekarz oceni stosunek korzyści do ryzyka. Nie ma przeciwwskazań do karmienia piersią po szczepieniu, jednak ostateczną decyzję powinien podjąć specjalista na podstawie indywidualnej oceny sytuacji klinicznej. Preparat nie ma udokumentowanego wpływu na płodność.

Aktualna charakterystyka produktu leczniczego (ChPL)