Dawkowanie Zoledronic acid Mylan - jak stosować?

Preparat musi być podawany wyłącznie przez wykwalifikowany personel medyczny posiadający odpowiednie przygotowanie w zakresie dożylnego podawania bisfosfonianów. Nie jest to lek do samodzielnego stosowania przez pacjenta.

Standardowa dawka jednorazowa wynosi 4 mg kwasu zoledronowego, co odpowiada zawartości jednej fiolki preparatu po odpowiednim rozcieńczeniu.

Częstotliwość podawania zależy od wskazania:

• W zapobieganiu powikłaniom kostnym spowodowanym przerzutami nowotworowymi do kości - jedna infuzja co 3 do 4 tygodni, kontynuowana długoterminowo zgodnie z zaleceniami onkologa
• W leczeniu hiperkalcemii wywołanej chorobą nowotworową - zazwyczaj jedna infuzja, która normalizuje stężenie wapnia; w razie potrzeby możliwe jest powtórzenie leczenia

Modyfikacja dawki u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek:

U osób z upośledzoną funkcją nerek konieczne jest dostosowanie dawki w zależności od stopnia zaburzeń. Lekarz prowadzący określi odpowiednią dawkę na podstawie wyników badań czynności nerek. Zmniejszone dawki przygotowuje się przez pobranie odpowiedniej objętości koncentratu:

• Dawka 3,5 mg - wymaga pobrania 4,4 ml koncentratu
• Dawka 3,3 mg - wymaga pobrania 4,1 ml koncentratu
• Dawka 3,0 mg - wymaga pobrania 3,8 ml koncentratu

Sposób podawania:

Koncentrat jest rozcieńczany w 100 ml roztworu 0,9% chlorku sodu lub 5% glukozy. Tak przygotowany roztwór podaje się w postaci infuzji dożylnej trwającej co najmniej 15 minut przez oddzielną linię infuzyjną. Nie wolno skracać czasu infuzji ani podawać leku w postaci szybkiego wstrzyknięcia.

Ważne zalecenia towarzyszące:

• Przed każdym podaniem leku należy wypić odpowiednią ilość płynów w celu zapewnienia właściwego nawodnienia organizmu
• Pacjenci z prawidłowym lub nieco obniżonym stężeniem wapnia otrzymują dodatkowo suplementację wapnia i witaminy D do codziennego przyjmowania doustnego
• Przed pierwszym podaniem leku należy skorygować ewentualną hipokalcemię (zbyt niskie stężenie wapnia we krwi)

Lekarz będzie regularnie monitorował parametry biochemiczne krwi, zwłaszcza stężenie wapnia, fosforanów i funkcję nerek, dostosowując leczenie do indywidualnych potrzeb pacjenta.