Interakcje Vitamin D3 Krka z innymi lekami

Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować.

Działanie witaminy D może być zmniejszone przez następujące leki:

• Fenytoina (stosowana w leczeniu padaczki)
• Barbiturany (leki stosowane w celu ułatwienia zasypiania)
• Glikokortykosteroidy (leki o działaniu przeciwalergicznym, przeciwzapalnym i immunosupresyjnym, np. prednizolon)
• Ryfampicyna lub izoniazyd (leki stosowane w leczeniu gruźlicy)

Należy zachować szczególną ostrożność podczas przyjmowania preparatu jednocześnie z następującymi lekami:

• Tiazydowe leki moczopędne (np. hydrochlorotiazyd) – mogą zmniejszać wydalanie wapnia w moczu i w konsekwencji zwiększać jego stężenie we krwi. Podczas długotrwałego leczenia należy kontrolować stężenie wapnia we krwi i moczu
• Glikozydy nasercowe (np. digoksyna) – mogą zwiększać ryzyko zaburzeń rytmu serca (arytmia). Lekarz będzie kontrolował stężenie wapnia we krwi i moczu, a także czynność serca w badaniu EKG
• Leki podobne do witaminy D (np. kalcytriol) – ich jednoczesne stosowanie jest możliwe tylko w wyjątkowych przypadkach pod opieką lekarza i wymaga monitorowania stężenia wapnia we krwi
• Leki zawierające glin lub magnez (stosowane w leczeniu zgagi) – należy unikać długotrwałego stosowania tych leków, ponieważ stężenie glinu/magnezu we krwi może wzrosnąć
• Cholestyramina, orlistat lub środki przeczyszczające (np. olej parafinowy) – mogą zmniejszyć wchłanianie witaminy D. Należy przyjąć preparat co najmniej 2 godziny przed lub 4 godziny po podaniu takich leków
• Produkty zawierające duże dawki wapnia – mogą zwiększyć ryzyko wystąpienia wysokiego stężenia wapnia we krwi
• Produkty zawierające duże dawki fosforu – mogą zwiększać ryzyko niskiego stężenia wapnia we krwi lub wysokiego stężenia fosforanów we krwi

Długotrwałe stosowanie dawek przekraczających 1000 j.m. na dobę (lub odpowiednich dawek tygodniowych/miesięcznych w zależności od postaci) wymaga kontrolowania stężenia wapnia we krwi i w moczu oraz czynności nerek, szczególnie u pacjentów przyjmujących glikozydy nasercowe, mających zwiększoną skłonność do powstawania kamieni nerkowych lub w podeszłym wieku.