Skutki uboczne Treosulfan Zentiva

Jak każdy lek, Treosulfan Zentiva może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią. Lekarz omówi możliwe skutki uboczne z pacjentką oraz wyjaśni zagrożenia i korzyści wynikające z leczenia. O wystąpieniu któregokolwiek z wymienionych objawów należy niezwłocznie poinformować lekarza lub pielęgniarkę.

Objawy wymagające natychmiastowej konsultacji z lekarzem:

• Reakcje alergiczne [rzadko]: świąd, wysypka, obrzęk twarzy, ust, języka i/lub gardła mogący powodować trudności w przełykaniu lub oddychaniu, spadek ciśnienia krwi
• Gorączka lub zakażenie [bardzo często]: gorączka 38°C lub wyższa, pocenie się, objawy zakażenia (z powodu niskiej liczby białych krwinek)
• Osłabienie [bardzo często]: duszność lub bladość skóry (z powodu niskiej liczby czerwonych krwinek)
• Krwawienie [bardzo często]: z dziąseł, jamy ustnej, nosa, nieoczekiwane podbiegnięcia krwawe (z powodu niskiej liczby płytek krwi)
• Trudności w oddychaniu [bardzo rzadko]: możliwa reakcja alergiczna, zapalenie lub zakażenie płuc

Bardzo często (u więcej niż 1 na 10 pacjentek):

• Zmniejszenie liczby białych krwinek (zwiększa ryzyko zakażenia)
• Zmniejszenie liczby płytek krwi (może powodować siniaki, krwawienie z dziąseł, ust i nosa)
• Zmniejszenie liczby czerwonych krwinek (może powodować bladość, osłabienie, duszność)
• Niestrawność, nudności (mdłości) z wymiotami lub bez wymiotów
• Łagodne wypadanie włosów (wzrost włosów powinien wrócić do normy po zabiegu)
• Brązowe przebarwienie skóry

Często (u nie więcej niż 1 na 10 pacjentek):

• Zakażenia wywołane przez bakterie, wirusy lub grzyby (mogą prowadzić do gorączki, pocenia się i ogólnego złego samopoczucia)
• Dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego

Niezbyt często (u nie więcej niż 1 na 100 pacjentek):

• Różne nowotwory krwi (po długotrwałym leczeniu)
• Zapalenie błony śluzowej jamy ustnej (zapalenie jamy ustnej)

Bardzo rzadko (u nie więcej niż 1 na 10 000 pacjentek):

• Ciężkie jednoczesne zmniejszenie liczby wszystkich krwinek (pancytopenia)
• Choroba Addisona (zaburzenie pracy nadnerczy – brązowe zabarwienie skóry, niestrawność, niskie ciśnienie krwi, osłabienie)
• Spadek stężenia glukozy we krwi (hipoglikemia) – pocenie się, drżenie, głód
• Uczucie mrowienia i drętwienia (parestezje)
• Osłabienie mięśnia sercowego (kardiomiopatia)
• Duszność (zapalenie i zwłóknienie płuc, zakażenia płuc)
• Zwiększenie parametrów czynnościowych wątroby (zmęczenie, ucisk w prawej górnej części brzucha, żółtawe przebarwienia twardówki i skóry)
• Pokrzywka, swędząca wysypka, zapalenie skóry z łuszczeniem się lub bez (twardzina i łuszczyca), zaczerwienienie skóry (rumień)
• Zapalenie pęcherza moczowego z krwią w moczu lub bez (krwotoczne zapalenie pęcherza moczowego)
• Objawy grypopodobne
• Bolesne zaczerwienienie lub obrzęk w miejscu zakażenia (w przypadku wynaczynienia)

Częstość nieznana:

• Zakażenie krwi (sepsa)

Ze względu na działanie leku na szpik kostny, regularny monitoring morfologii krwi jest niezbędny podczas terapii. Zaburzenia czynności szpiku kostnego kumulują się, dlatego od 3. cyklu leczenia kontrole są przeprowadzane w krótszych odstępach czasu.