Interakcje Translarna z innymi lekami

Ostatnia aktualizacja:

Substancja czynnaAtaluren
Postać farmaceutycznaKompilacja różnych postaci farmaceutycznych
Podmiot odpowiedzialnyPTC Therapeutics International Limited
Kod ATCM09AX03
ProceduraCEN
Kategorie

Należy powiedzieć lekarzowi o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować. Niektóre leki mogą wchodzić w interakcje z produktem Translarna.

Bezwzględnie przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie z dożylnymi aminoglikozydami, takimi jak:

  • Gentamycyna
  • Tobramycyna
  • Streptomycyna

Jednoczesne podawanie tych antybiotyków z atalurenem może nasilać nefrotoksyczne działanie aminoglikozydów i prowadzić do pogorszenia czynności nerek. Jeśli leczenie dożylnymi aminoglikozydami jest niezbędne, produkt Translarna należy odstawić i wznowić jego stosowanie po 2 dniach od zakończenia podawania aminoglikozydu.

Zaleca się zachowanie ostrożności podczas jednoczesnego stosowania z następującymi lekami:

  • Acyklowir (leczenie ospy wietrznej)
  • Adefowir (leczenie przewlekłego zapalenia wątroby typu B) – może wystąpić 60% zwiększenie ekspozycji
  • Statyny: atorwastatyna, prawastatyna, rozuwastatyna, pitawastatyna (obniżanie stężenia lipidów)
  • Benzylopenicylina (leczenie ciężkich zakażeń)
  • Leki moczopędne: bumetanid, furosemid
  • Kaptopryl (leczenie niewydolności serca)
  • Cyprofloksacyna (leczenie zakażeń) – ekspozycja może być o 32% większa
  • Famotydyna (leczenie choroby wrzodowej)
  • Metotreksat (reumatoidalne zapalenie stawów)
  • Olmesartan, walsartan (nadciśnienie tętnicze)
  • Oseltamiwir (zapobieganie grypie)
  • Fenobarbital (padaczka)
  • Ryfampicyna (gruźlica) – może zmniejszyć ekspozycję na ataluren o 29%
  • Sitagliptyna (cukrzyca typu 2)
  • Telmisartan – ekspozycja może wzrosnąć o 28%

Ataluren jest metabolizowany przez enzymy z grupy glukuronozylotransferaz (głównie UGT1A9). Jednoczesne stosowanie induktorów UGT1A9 może zmniejszać skuteczność leku, natomiast inhibitory tego enzymu mogą zwiększać ekspozycję.

Jednoczesne podawanie kortykosteroidów (deflazakort, prednizon, prednizolon) i atalurenu nie miało wpływu na stężenie leku w osoczu. Nie stwierdzono istotnych klinicznie zmian, co wskazuje na brak wyraźnych interakcji – nie jest wymagane dostosowanie dawki.

Nie zaleca się stosowania jednocześnie z atalurenem innych nefrotoksycznych produktów leczniczych. Jeśli jest to nieuniknione (np. konieczność leczenia zakażenia MRSA wankomycyną), zaleca się ścisłe kontrolowanie czynności nerek.