Interakcje Translarna z innymi lekami
Ostatnia aktualizacja:
| Substancja czynna | Ataluren |
| Postać farmaceutyczna | Kompilacja różnych postaci farmaceutycznych |
| Podmiot odpowiedzialny | PTC Therapeutics International Limited |
| Kod ATC | M09AX03 |
| Procedura | CEN |
| Kategorie |
Należy powiedzieć lekarzowi o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować. Niektóre leki mogą wchodzić w interakcje z produktem Translarna.
Bezwzględnie przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie z dożylnymi aminoglikozydami, takimi jak:
- Gentamycyna
- Tobramycyna
- Streptomycyna
Jednoczesne podawanie tych antybiotyków z atalurenem może nasilać nefrotoksyczne działanie aminoglikozydów i prowadzić do pogorszenia czynności nerek. Jeśli leczenie dożylnymi aminoglikozydami jest niezbędne, produkt Translarna należy odstawić i wznowić jego stosowanie po 2 dniach od zakończenia podawania aminoglikozydu.
Zaleca się zachowanie ostrożności podczas jednoczesnego stosowania z następującymi lekami:
- Acyklowir (leczenie ospy wietrznej)
- Adefowir (leczenie przewlekłego zapalenia wątroby typu B) – może wystąpić 60% zwiększenie ekspozycji
- Statyny: atorwastatyna, prawastatyna, rozuwastatyna, pitawastatyna (obniżanie stężenia lipidów)
- Benzylopenicylina (leczenie ciężkich zakażeń)
- Leki moczopędne: bumetanid, furosemid
- Kaptopryl (leczenie niewydolności serca)
- Cyprofloksacyna (leczenie zakażeń) – ekspozycja może być o 32% większa
- Famotydyna (leczenie choroby wrzodowej)
- Metotreksat (reumatoidalne zapalenie stawów)
- Olmesartan, walsartan (nadciśnienie tętnicze)
- Oseltamiwir (zapobieganie grypie)
- Fenobarbital (padaczka)
- Ryfampicyna (gruźlica) – może zmniejszyć ekspozycję na ataluren o 29%
- Sitagliptyna (cukrzyca typu 2)
- Telmisartan – ekspozycja może wzrosnąć o 28%
Ataluren jest metabolizowany przez enzymy z grupy glukuronozylotransferaz (głównie UGT1A9). Jednoczesne stosowanie induktorów UGT1A9 może zmniejszać skuteczność leku, natomiast inhibitory tego enzymu mogą zwiększać ekspozycję.
Jednoczesne podawanie kortykosteroidów (deflazakort, prednizon, prednizolon) i atalurenu nie miało wpływu na stężenie leku w osoczu. Nie stwierdzono istotnych klinicznie zmian, co wskazuje na brak wyraźnych interakcji – nie jest wymagane dostosowanie dawki.
Nie zaleca się stosowania jednocześnie z atalurenem innych nefrotoksycznych produktów leczniczych. Jeśli jest to nieuniknione (np. konieczność leczenia zakażenia MRSA wankomycyną), zaleca się ścisłe kontrolowanie czynności nerek.
