Dawkowanie Tobramycin B. Braun - jak stosować?

Tobramycin B. Braun podawany jest przez wlew kroplowy bezpośrednio do żyły (infuzja dożylna). Zalecany czas podawania zawartości jednej butelki wynosi 30 minut, ale może być przedłużony do 60 minut. Lekarz ustala odpowiednią dawkę indywidualnie dla każdego pacjenta, uwzględniając masę ciała, funkcję nerek oraz charakter zakażenia.

Dawkowanie u dorosłych i młodzieży z prawidłową czynnością nerek:

• Ciężkie zakażenia: 3 mg tobramycyny na kg masy ciała na dobę w jednej dawce lub 1 mg/kg masy ciała w równo podzielonych dawkach podawanych co 8 godzin
• Zakażenia zagrażające życiu: do 5 mg tobramycyny na kg masy ciała na dobę w jednej dawce lub 1,66 mg/kg masy ciała w równo podzielonych dawkach podawanych co 8 godzin (lub 1,25 mg na kg m.c. co 6 godzin). Gdy stan kliniczny pacjenta się poprawi, należy zmniejszyć dawkę
• Mukowiscydoza: od 8 do 10 mg tobramycyny na kg masy ciała na dobę w równych dawkach podzielonych

Dawkowanie u noworodków i dzieci powyżej 1 tygodnia życia:

• Od 6 do 7,5 mg tobramycyny na kg masy ciała na dobę w jednej dawce
• Lub 2 do 2,5 mg na kg masy ciała co 8 godzin
• Lub 1,5 do 1,9 mg na kg masy ciała co 6 godzin

Dawkowanie w postaci pojedynczej dawki dobowej jest możliwe u pacjentów z prawidłową czynnością nerek (5 mg/kg masy ciała). Nie dotyczy to jednak pacjentów z osłabioną odpornością, niewydolnością nerek, wywiadem wskazującym na utratę słuchu, wodobrzuszem, rozległymi oparzeniami (ponad 20% powierzchni skóry) oraz kobiet w ciąży.

Dawkowanie u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek: wymaga starannego i częstego monitorowania stężenia tobramycyny we krwi oraz czynności nerek. Lekarz dostosowuje dawki według specjalnych schematów, często wydłużając odstępy między podaniami. U pacjentów poddawanych hemodializie lub dializie otrzewnowej dawkę dobiera się na podstawie stężenia leku we krwi.

Pacjenci z dużą nadwagą: dawkę oblicza się na podstawie szacowanej idealnej masy ciała plus 40% nadmiaru masy ciała.

Długość leczenia: zazwyczaj wynosi od 7 do 10 dni. W przypadku ciężkich i powikłanych zakażeń może być konieczne dłuższe leczenie. Podczas terapii kontrolowana jest czynność nerek, słuch oraz czynność błędnika.

Wybór postaci leku (1 mg/ml lub 3 mg/ml): zależy od wymaganej dawki i objętości roztworu do podania. Lekarz lub pielęgniarka dobierają odpowiednią postać i objętość, aby nie przekroczyć zalecanej dawki przy optymalnym czasie infuzji.