Skutki uboczne Tivicay

Reakcje alergiczne (niezbyt częste):

• Wysypka skórna
• Wysoka temperatura ciała (gorączka)
• Brak energii, uczucie zmęczenia
• Obrzęki, czasem w obrębie twarzy lub ust (obrzęk naczynioruchowy), które mogą powodować trudności w oddychaniu
• Bóle mięśni lub stawów

W przypadku wystąpienia objawów alergicznych należy natychmiast zgłosić się do lekarza. Może być konieczne wykonanie badań czynności wątroby, nerek lub krwi, a lekarz może również zalecić przerwanie stosowania preparatu.

Bardzo częste działania niepożądane (częściej niż u 1 na 10 osób):

• Bóle głowy
• Biegunka
• Mdłości (nudności)

Częste działania niepożądane (nie częściej niż u 1 na 10 osób):

• Wysypka
• Świąd (swędzenie)
• Wymioty
• Bóle żołądka (bóle brzucha)
• Dyskomfort w żołądku (brzuchu)
• Zwiększenie masy ciała
• Bezsenność
• Zawroty głowy
• Niezwykłe sny
• Depresja (uczucie głębokiego smutku i braku wartości)
• Lęk
• Brak energii (uczucie zmęczenia)
• Wiatry (wzdęcia)
• Zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych
• Zwiększenie aktywności enzymów wytwarzanych w mięśniach (fosfokinazy kreatynowej)

Niezbyt częste działania niepożądane (nie częściej niż u 1 na 100 osób):

• Zapalenie wątroby
• Próba samobójcza (w szczególności u pacjentów z wcześniejszą depresją lub zaburzeniami psychicznymi)
• Myśli samobójcze (w szczególności u pacjentów z wcześniejszą depresją lub zaburzeniami psychicznymi)
• Napady paniki
• Ból stawów
• Ból mięśni

Rzadkie działania niepożądane (nie częściej niż u 1 na 1000 osób):

• Niewydolność wątroby – objawy mogą obejmować zażółcenie skóry i białkówek oczu lub nieprawidłowe, ciemne zabarwienie moczu
• Zwiększenie stężenia bilirubiny we krwi (wykrywane w badaniu czynności wątroby)
• Samobójstwo (w szczególności u pacjentów z wcześniejszą depresją lub zaburzeniami psychicznymi)

W przypadku wystąpienia jakichkolwiek zaburzeń psychicznych należy natychmiast poinformować o tym lekarza prowadzącego.

Częstość nieznana:

• Niedokrwistość syderoblastyczna – stan, w którym czerwone krwinki nie tworzą się prawidłowo

Objawy zakażenia i stanu zapalnego:

U osób z zaawansowanym zakażeniem HIV dochodzi do osłabienia układu odpornościowego, co zwiększa podatność na ciężkie zakażenia oportunistyczne. Po rozpoczęciu leczenia układ odpornościowy może stać się silniejszy i rozpocząć walkę z utajonymi zakażeniami, co może prowadzić do wystąpienia objawów zakażenia lub stanu zapalnego. Objawy zazwyczaj obejmują gorączkę oraz mogą wystąpić ból głowy, ból brzucha lub trudności w oddychaniu.

W rzadkich przypadkach wzmocniony układ odpornościowy może również atakować zdrowe tkanki organizmu, co określane jest jako zaburzenia autoimmunologiczne. Objawy mogą rozwinąć się wiele miesięcy po rozpoczęciu terapii i obejmować kołatanie serca, nadreaktywność lub osłabienie rozpoczynające się w kończynach i przemieszczające się w kierunku tułowia. W razie wystąpienia takich objawów należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem.

Martwica kości:

U niektórych pacjentów poddanych długotrwałemu skojarzonemu leczeniu zakażenia HIV może rozwinąć się martwica kości, polegająca na obumarciu części tkanki kostnej spowodowanym ograniczeniem dopływu krwi. Objawy obejmują sztywność stawów, bóle stawów (zwłaszcza w biodrze, kolanach lub barkach) oraz trudności z poruszaniem się. Ryzyko jest większe u osób długotrwale stosujących leczenie skojarzone, dodatkowo przyjmujących kortykosteroidy, spożywających alkohol, z osłabionym układem odpornościowym lub z nadwagą.

Wpływ na masę ciała oraz stężenia lipidów i glukozy:

Podczas terapii może wystąpić zwiększenie masy ciała oraz stężenia lipidów i glukozy we krwi. Zmiany te są częściowo związane z poprawą stanu zdrowia i stylem życia, a niekiedy mogą wynikać z działania leków przeciwretrowirusowych. Lekarz zaleci odpowiednie badania kontrolne w celu monitorowania tych parametrów.