Skutki uboczne Tiopental Panpharma

Działania niepożądane leku Tiopental Panpharma

Jak każdy lek, Tiopental Panpharma może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią. Ponieważ preparat jest praktycznie zawsze podawany w skojarzeniu z innymi lekami znieczulającymi, nie zawsze możliwe jest jednoznaczne ustalenie, który ze stosowanych środków rzeczywiście spowodował obserwowane objawy.

Jeśli wystąpią następujące objawy, należy natychmiast poinformować lekarza – może być konieczne pilne uzyskanie pomocy medycznej:

• Trudność w oddychaniu
• Świszczący oddech
• Wysypka, pokrzywka
• Zawroty głowy

Wymienione objawy mogą wskazywać na ciężką reakcję alergiczną (częstość nieznana, nie może być określona na podstawie dostępnych danych).

Często (mogą wystąpić nie częściej niż u 1 pacjenta na 10):

• Trudności w oddychaniu z krótkimi bezdechami
• Czkawka podczas samodzielnego oddychania i oddychania przez maskę
• Wzmożone samopoczucie i marzenia senne, czasem koszmary senne
• Reakcje uczuleniowe, takie jak astma oskrzelowa i skurcze strun głosowych
• Zaczerwienienie i obrzęk skóry

Bardzo rzadko (mogą wystąpić nie częściej niż u 1 pacjenta na 10 000):

• Ciężkie reakcje uczuleniowe z wystąpieniem nagłych i ciężkich stanów z zagrożeniem zatrzymania akcji serca (nagły brak czynności serca) i zatrzymaniem oddychania (brak oddechu)
• Związane z uczuleniem zmniejszenie liczby czerwonych krwinek z powodu przedwczesnego zniszczenia komórek wraz z uszkodzeniem nerek

Częstość nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych):

• Nudności i wymioty (mogą być spowodowane przez inny lek podany w skojarzeniu)
• Kaszel i kichanie
• Ból w obrębie naczynia krwionośnego po wstrzyknięciu dożylnym
• Powstanie zakrzepów krwi
• Zapalenie żyły

Szczególne powikłania związane z techniką podania:

Jeśli wstrzyknięcie zostanie przypadkowo podane do tętnicy lub obok żyły, następuje martwica tkanek (obumarcie) lub powstaje bardzo bolesne zapalenie nerwu. W takich przypadkach konieczne jest natychmiastowe podjęcie działań przez lekarza, włączając unieruchomienie całego ramienia, aspirację wstrzykniętego roztworu i zastosowanie odpowiednich środków terapeutycznych, takich jak wilgotne okłady, leki przyspieszające dyfuzję czy miejscowe znieczulenie okolicznych tkanek.

Podczas procedur diagnostycznych lub terapeutycznych w obrębie górnych dróg oddechowych, szczególnie u dzieci, można spodziewać się hiperrefleksji (wzmożone odruchy) i skurczu krtani (skurcz strun głosowych), co wymaga odpowiedniego przygotowania i monitorowania.