Dawkowanie Tiopental Panpharma - jak stosować?

Preparat podawany jest wyłącznie przez lekarza anestezjologa w warunkach szpitalnych, przy zapewnieniu pełnego zaplecza sprzętowego i personelu przygotowanego do resuscytacji oraz intubacji dotchawiczej. Dawkowanie ustala się indywidualnie w zależności od wrażliwości pacjenta, jego wieku, stanu ogólnego oraz pożądanej głębokości znieczulenia.

Przygotowanie roztworu:

Preparat stosuje się jako 2,5% lub 5% roztwór do wstrzykiwań dożylnych.

Dla fiolek 500 mg:

• Roztwór 2,5%: rozpuścić zawartość fiolki w 20 ml wody do wstrzykiwań lub 0,9% roztworze chlorku sodu
• Roztwór 5%: rozpuścić zawartość fiolki w 10 ml wody do wstrzykiwań lub 0,9% roztworze chlorku sodu

Dla fiolek 1 g:

• Roztwór 2,5%: rozpuścić zawartość fiolki w 40 ml wody do wstrzykiwań lub 0,9% roztworze chlorku sodu
• Roztwór 5%: rozpuścić zawartość fiolki w 20 ml wody do wstrzykiwań lub 0,9% roztworze chlorku sodu

Dawkowanie standardowe dla dorosłych:

Do indukcji znieczulenia ogólnego średnia dawka dożylna wynosi 5 mg tiopentalu sodowego na kilogram masy ciała. Zazwyczaj wstrzykuje się powoli dawkę od 100 do 200 mg tiopentalu sodowego przez około 20 sekund. Podanie kolejnych dawek zależy od indywidualnej reakcji pacjenta i wymaganej głębokości znieczulenia.

W przypadku krótkotrwałego znieczulenia całkowita dawka zasadniczo nie powinna przekraczać podwójnej dawki indukcyjnej, czyli 200-400 mg tiopentalu sodowego. W przypadku dłuższych zabiegów chirurgicznych całkowita dawka może wynosić od 400 mg do 1 g tiopentalu sodowego, w zależności od czasu trwania procedury i indywidualnych potrzeb pacjenta.

Pacjenci w podeszłym wieku:

Z powodu spowolnienia metabolizmu u osób starszych należy spodziewać się wzmożonego działania preparatu. Dlatego konieczne jest odpowiednie zmniejszenie dawki w porównaniu do dawek standardowych dla dorosłych.

Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby lub nerek:

U pacjentów z chorobami wątroby lub nerek dawkę należy dostosować indywidualnie, odpowiednio do stopnia zaburzenia funkcji tych narządów. Wymaga to szczególnej ostrożności i monitorowania ze strony anestezjologa.

Uwagi dotyczące podawania:

Preparat należy podawać powoli dożylnie z uwagi na ryzyko nagłego spadku ciśnienia krwi przy szybkim wstrzyknięciu. Lek nie jest przeznaczony do podawania w ciągłej infuzji – obserwowano martwicę tkanek po długotrwałym podawaniu przekraczającym kilka godzin. Możliwe jest podanie kilku wstrzyknięć w odstępach czasowych. U niektórych pacjentów występuje zjawisko ostrej tolerancji, co może wymagać podania większej dawki po pierwszej skutecznej dawce indukcyjnej. Jednocześnie należy pamiętać o kumulacji substancji przy podawaniu kolejnych dawek.