Dawkowanie Tevagrastim - jak stosować?

Chemioterapia lekami cytotoksycznymi:

Zalecana dawka wynosi 0,5 mln IU (5 µg)/kg mc./dobę. Pierwszą dawkę należy podać co najmniej 24 godziny po zakończeniu chemioterapii. W badaniach klinicznych stosowano dawkę 23 mln IU (230 µg)/m² pc./dobę (4,0-8,4 µg/kg mc./dobę) podawaną podskórnie. Lek podaje się codziennie do ustąpienia maksymalnego zmniejszenia liczby neutrofilów (nadir) oraz powrotu ich liczby do wartości prawidłowych. Po chemioterapii w leczeniu guzów litych, chłoniaków i białaczek limfatycznych przewidywany czas leczenia wynosi do 14 dni. Po indukcji i konsolidacji leczenia ostrej białaczki szpikowej czas ten może być znacznie dłuższy (do 38 dni).

Pacjenci poddawani leczeniu mieloablacyjnemu przed przeszczepieniem szpiku:

Zalecana dawka początkowa wynosi 1,0 mln IU (10 µg)/kg mc./dobę. Pierwszą dawkę podaje się co najmniej 24 godziny po chemioterapii i co najmniej 24 godziny po infuzji szpiku kostnego. Po ustąpieniu nadiru liczby neutrofilów dawkę dostosowuje się według schematu: gdy liczba neutrofilów przekroczy 1,0 × 10⁹/L przez 3 kolejne dni, zmniejsza się dawkę do 0,5 mln IU (5 µg/kg mc./dobę); jeśli liczba ta utrzymuje się przez kolejne 3 dni, przerywa się podawanie leku; w przypadku spadku liczby neutrofilów poniżej 1,0 × 10⁹/L dawkę ponownie zwiększa się.

Mobilizacja PBPC u pacjentów:

W monoterapii zalecana dawka wynosi 1,0 mln IU (10 µg)/kg mc./dobę przez 5-7 kolejnych dni. Leukaferezę wykonuje się w dniach 5. i 6. Po chemioterapii mielosupresyjnej stosuje się dawkę 0,5 mln IU (5 µg)/kg mc./dobę od pierwszego dnia po zakończeniu chemioterapii do ustąpienia nadiru i normalizacji liczby neutrofilów. Leukaferezę wykonuje się gdy liczba neutrofilów wzrośnie z poniżej 0,5 × 10⁹/L do powyżej 5,0 × 10⁹/L.

Mobilizacja PBPC u zdrowych dawców:

Dawka wynosi 1,0 mln IU (10 µg)/kg mc./dobę przez 4-5 kolejnych dni. Leukaferezę rozpoczyna się w dniu 5. i kontynuuje do dnia 6., jeśli jest to konieczne, aby pobrać 4 × 10⁶ komórek CD34⁺/kg masy ciała biorcy.

Ciężka przewlekła neutropenia:

• Neutropenia wrodzona: dawka początkowa wynosi 1,2 mln IU (12 µg)/kg mc./dobę jako dawka pojedyncza lub dawki podzielone
• Neutropenia idiopatyczna lub cykliczna: dawka początkowa wynosi 0,5 mln IU (5 µg)/kg mc./dobę jako dawka pojedyncza lub dawki podzielone

Lek podaje się codziennie podskórnie, aż liczba neutrofilów zwiększy się i utrzyma powyżej 1,5 × 10⁹/L. Po uzyskaniu reakcji ustala się minimalną skuteczną dawkę utrzymującą ten efekt. Po 1-2 tygodniach dawkę można podwoić lub zmniejszyć o połowę, a następnie dostosowywać co 1-2 tygodnie, by utrzymać liczbę neutrofilów między 1,5 × 10⁹/L a 10 × 10⁹/L.

Pacjenci zakażeni wirusem HIV:

Dawka początkowa wynosi 0,1 mln IU (1 µg)/kg mc./dobę i może być zwiększona do 0,4 mln IU (4 µg)/kg mc./dobę. Lek podaje się do osiągnięcia i utrzymania liczby neutrofilów powyżej 2,0 × 10⁹/L. Do utrzymania prawidłowej liczby neutrofilów może być konieczne podawanie 30 mln IU (300 µg)/dobę przez 1-7 dni w tygodniu, średnio 3 dni w tygodniu.

Sposób podawania: Lek można podawać raz na dobę podskórnie lub w 30-minutowej infuzji dożylnej po rozcieńczeniu 5% roztworem glukozy. W większości przypadków preferowana jest droga podskórna.