Interakcje Tertensif Kombi z innymi lekami

Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje stosować. Niektóre leki mogą wchodzić w interakcje z lekiem Tertensif Kombi, co może prowadzić do zmniejszenia skuteczności terapii lub zwiększenia ryzyka działań niepożądanych.

Należy unikać stosowania leku Tertensif Kombi z:

• litem (stosowanym w leczeniu manii lub depresji) – może dojść do zwiększenia stężenia litu we krwi i toksyczności
• aliskirenem u pacjentów bez cukrzycy ani zaburzeń czynności nerek
• lekami moczopędnymi oszczędzającymi potas (np. triamteren, amiloryd), solami potasu, lekami mogącymi zwiększać stężenie potasu (heparyna, trimetoprim, kotrimoksazol)
• estramustyną (stosowaną w leczeniu raka)
• innymi lekami stosowanymi w leczeniu wysokiego ciśnienia tętniczego – inhibitorami ACE i antagonistami receptora angiotensyny II

Stosowanie innych leków może mieć wpływ na leczenie lekiem Tertensif Kombi. Należy zachować szczególną ostrożność przy przyjmowaniu:

• innych leków obniżających ciśnienie tętnicze – antagonistów receptora angiotensyny II (np. walsartan, telmisartan, irbesartan), aliskirenu, innych leków moczopędnych
• leków oszczędzających potas stosowanych w niewydolności serca – eplerenonu i spironolaktonu w dawkach od 12,5 mg do 50 mg na dobę
• racekadotrylu (w leczeniu biegunki) lub leków immunosupresyjnych (syrolimus, ewerolimus, temsyrolimus – inhibitory mTOR)
• leku złożonego zawierającego sakubitryl i walsartan (w leczeniu niewydolności serca) – zwiększone ryzyko obrzęku naczynioruchowego
• leków znieczulających, środków kontrastujących zawierających jod
• antybiotyków – moksyfloksacyny, sparfloksacyny, erytromycyny podawanej we wstrzyknięciu
• metadonu (w leczeniu uzależnienia)
• prokainamidu (w zaburzeniach rytmu serca)
• allopurynolu (w leczeniu dny moczanowej)
• leków przeciwhistaminowych – mizolastyny, terfenadyny, astemizolu
• kortykosteroidów (w astmie, reumatoidalnym zapaleniu stawów)
• leków immunosupresyjnych – cyklosporyny, takrolimusu
• halofantryny (w malarii), pentamidyny (w zapaleniu płuc)
• soli złota podawanych we wstrzyknięciu (w reumatoidalnym zapaleniu stawów)
• winkaminy (w zaburzeniach poznawczych u osób starszych)
• bepridilu (w dławicy piersiowej)
• leków stosowanych w zaburzeniach rytmu serca – chinidyny, hydrochinidyny, dyzopiramidu, amiodaronu, sotalolu, ibutylidiu, dofetylidiu, preparatów naparstnicy, bretylium
• cyzaprydu, difemanylu (w zaburzeniach żołądkowo-jelitowych)
• digoksyny lub innych glikozydów nasercowych
• baklofenu (w sztywności mięśni)
• leków stosowanych w cukrzycy – insuliny, metforminy, gliptyn
• wapnia, preparatów uzupełniających niedobór wapnia
• leków przeczyszczających o działaniu drażniącym (np. senes)
• niesteroidowych leków przeciwzapalnych (np. ibuprofen) lub dużych dawek salicylanów (np. kwas acetylosalicylowy)
• amfoterycyny B podawanej we wstrzyknięciu (w ciężkich zakażeniach grzybiczych)
• leków przeciwdepresyjnych i neuroleptyków (amisulpryd, sulpiryd, sultopryd, tiapryd, haloperydol, droperydol)
• tetrakozaktydu (w chorobie Crohna)
• trimetoprumu (w zakażeniach)
• leków rozszerzających naczynia krwionośne, w tym azotanów
• leków stosowanych w niskim ciśnieniu tętniczym, wstrząsie lub astmie (efedryna, noradrenalina, adrenalina)

Lekarz może zalecić zmianę dawki lub zastosowanie innych środków ostrożności. Pacjenci przyjmujący wiele leków jednocześnie powinni być szczególnie ostrożni i regularnie kontrolować ciśnienie tętnicze oraz wyniki badań laboratoryjnych.