Interakcje Solpadeine z innymi lekami

Przed rozpoczęciem stosowania preparatu należy poinformować lekarza lub farmaceutę o wszystkich przyjmowanych obecnie lub ostatnio lekach, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować.

Leki, których jednoczesne stosowanie wymaga szczególnej ostrożności:

• Metoklopramid, domperidon (stosowane przeciw nudnościom i wymiotom) – mogą przyspieszać wchłanianie paracetamolu.
• Kolestyramina (stosowana w celu zmniejszania stężenia cholesterolu we krwi) – może zmniejszać wchłanianie paracetamolu, dlatego powinna być przyjmowana co najmniej 1 godzinę po paracetamolu.
• Leki przeciwzakrzepowe (np. warfaryna) – w razie konieczności długotrwałego stosowania leku przeciwbólowego może być konieczne dostosowanie dawki antykoagulantu i monitorowanie parametrów krzepnięcia.
• Środki wywołujące senność – leki nasenne, uspokajające, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, leki przeciwpsychotyczne z grupy fenotiazyny oraz alkohol – ich jednoczesne stosowanie z kodeiną zwiększa ryzyko nasilonej senności, depresji oddechowej i śpiączki.
• Leki przeciwpadaczkowe – mogą nasilać metabolizm paracetamolu i zwiększać ryzyko uszkodzenia wątroby.
• Ryfampicyna (lek przeciwgruźliczy) – może przyspieszać metabolizm paracetamolu.
• Inhibitory MAO (stosowane w leczeniu depresji) – jednoczesne stosowanie z kodeiną jest przeciwwskazane; lek nie powinien być stosowany również w okresie do 2 tygodni po odstawieniu inhibitorów MAO.
• Probencyd (lek moczopędny) – może wpływać na metabolizm paracetamolu.
• Estrogeny i progesteron (hormony płciowe) – mogą wpływać na metabolizm substancji czynnych.
• Sole litu (stosowane m.in. w depresji, manii) – możliwe interakcje.
• Disulfiram (stosowany m.in. w leczeniu alkoholizmu) – może wpływać na metabolizm paracetamolu.
• Niesteroidowe leki przeciwzapalne (m.in. kwas acetylosalicylowy) – u osób chorujących na astmę obserwowano reakcje krzyżowe.

Flukloksacylina (antybiotyk) – jednoczesne stosowanie z paracetamolem wiąże się z poważnym ryzykiem zaburzeń krwi i płynów ustrojowych (nazywanych kwasicą metaboliczną), które muszą być pilnie leczone. Pacjenci z ciężkimi chorobami, ciężkimi zaburzeniami czynności nerek, posocznicą, niedożywieniem lub przewlekłym alkoholizmem są szczególnie narażeni na to powikłanie.

Kodeina nasila hamujące działanie na ośrodek oddechowy innych opioidowych leków przeciwbólowych. Jednoczesne stosowanie z niektórymi lekami wywołującymi suchość w jamie ustnej lub niewyraźne widzenie (leki cholinolityczne, takie jak atropina) może spowodować niedrożność porażenną jelit.

Jednoczesne stosowanie z lekami uspokajającymi (benzodiazepiny lub ich pochodne) zwiększa ryzyko wystąpienia senności, trudności z oddychaniem (depresja oddechowa), śpiączki oraz może zagrażać życiu. Z tego względu jednoczesne stosowanie tych leków należy rozważyć tylko w przypadku braku innych możliwości leczenia. Jeśli lekarz przepisze preparat razem z lekami uspokajającymi, dawka i czas trwania jednoczesnego leczenia powinny być ograniczone przez lekarza. Pacjent powinien poinformować lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach uspokajających oraz dokładnie przestrzegać zaleceń lekarza dotyczących dawki.

Kofeina może osłabiać działanie leków nasennych i uspokajających.

Stosowanie paracetamolu może być przyczyną fałszywych wyników niektórych badań laboratoryjnych, na przykład oznaczania stężenia glukozy we krwi.

Podczas przyjmowania preparatu nie należy stosować innych produktów zawierających paracetamol, kodeinę lub kofeinę, aby uniknąć przedawkowania.