Skutki uboczne Runaplax + ASA
Ostatnia aktualizacja:
| Substancja czynna | Kwas acetylosalicylowy, Rywaroksaban |
| Postać farmaceutyczna | Kapsułki twarde |
| Podmiot odpowiedzialny | Sandoz Polska Sp. z o.o. |
| Kod ATC | B01AF51 |
| Procedura | DCP |
| Kategorie |
Działania niepożądane leku Runaplax + ASA
Jak każdy lek, Runaplax + ASA może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią. Ze względu na mechanizm działania obu substancji czynnych, najistotniejszym i najczęstszym rodzajem działań niepożądanych są krwawienia – mogą one występować w różnych lokalizacjach i mieć różne nasilenie, a w rzadkich przypadkach mogą zagrażać życiu.
Sygnały alarmowe – należy natychmiast skontaktować się z lekarzem lub wezwać pomoc w przypadku:
- objawów krwawienia do mózgu lub czaszki: nagły silny ból głowy, jednostronny niedowład, wymioty, drgawki, zaburzenia świadomości, sztywność karku – to stan bezpośredniego zagrożenia życia wymagający natychmiastowej pomocy
- długotrwałego lub trudnego do opanowania krwawienia
- skrajnego osłabienia, bladości, nasilonej duszności, bólu w klatce piersiowej o nieznanej przyczynie
- ciężkich reakcji skórnych: rozległej wysypki z pęcherzami, zmian na błonach śluzowych (jamy ustnej, oczu) – mogących wskazywać na zespół Stevensa-Johnsona, toksyczną nekrolizę naskórka lub zespół DRESS
- objawów ciężkiej reakcji alergicznej: obrzęku twarzy, ust, języka, gardła, trudności z oddychaniem lub połykaniem, nagłego spadku ciśnienia krwi
Działania niepożądane według częstości występowania:
Często (rzadziej niż u 1 na 10 pacjentów):
- zmniejszenie liczby czerwonych krwinek (niedokrwistość) – objawiające się bladością, osłabieniem lub dusznością
- krwawienie z przewodu pokarmowego (żołądka, jelit)
- krwawienie z układu moczowo-płciowego (w tym krew w moczu, obfite krwawienia miesiączkowe)
- krwawienie z nosa, krwawienie dziąseł
- krwawienie do oka lub z białkówki oka
- krwiak (krwawienie do tkanek lub jam ciała), powstawanie siniaków
- odkrztuszanie krwi (krwioplucie)
- krwawienie ze skóry lub podskórne
- krwawienie po operacji lub sączenie się krwi z rany pooperacyjnej
- obrzęk lub ból kończyn
- zaburzenia czynności nerek (widoczne w wynikach badań)
- gorączka
- dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego: ból brzucha, zgaga, niestrawność, nudności, wymioty, zaparcia, biegunka
- niskie ciśnienie krwi (zawroty głowy lub omdlenia przy wstawaniu)
- ogólne osłabienie, zmęczenie, ból i zawroty głowy
- wysypka, świąd skóry
- zwiększona aktywność enzymów wątrobowych w badaniach krwi
Niezbyt często (rzadziej niż u 1 na 100 pacjentów):
- krwawienie do mózgu lub w obrębie czaszki
- krwawienie do stawu (powodujące ból i obrzęk)
- niedokrwistość
- małopłytkowość (mała liczba płytek krwi)
- reakcje alergiczne, w tym skórne
- zaburzenia czynności wątroby
- zwiększone stężenie bilirubiny lub aktywności enzymów trzustkowych i wątrobowych w badaniach krwi
- zwiększona liczba płytek krwi
- owrzodzenia żołądka lub jelit
- zapalenie przewodu pokarmowego
- omdlenie
- złe samopoczucie, przyspieszone bicie serca, suchość w jamie ustnej
- różne reakcje skórne
Rzadko (rzadziej niż u 1 na 1000 pacjentów):
- ciężkie krwawienia, w tym krwawienie do mózgu
- przyspieszone niszczenie czerwonych krwinek i niedokrwistość hemolityczna (u pacjentów z niedoborem dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej)
- reakcje alergiczne ze strony skóry, dróg oddechowych, przewodu pokarmowego i układu krążenia (szczególnie u astmatyków) – w tym spadek ciśnienia, napady duszności, zapalenie błony śluzowej nosa, obrzęk twarzy, języka i krtani
- cholestaza, zapalenie wątroby, uszkodzenie komórek wątrobowych
- żółtaczka (zażółcenie skóry i oczu)
- miejscowy obrzęk
- tętniak rzekomy (gromadzenie się krwi w pachwinie jako powikłanie cewnikowania serca)
Bardzo rzadko (rzadziej niż u 1 na 10 000 pacjentów):
- eozynofilowe zapalenie płuc
- hipoglikemia (zmniejszone stężenie glukozy we krwi)
- zaburzenia czynności nerek i ostra niewydolność nerek
- zmniejszone wydalanie kwasu moczowego (mogące wywołać napad dny moczanowej)
Częstość nieznana:
- niewydolność nerek po silnym krwawieniu
- nefropatia związana ze stosowaniem leków przeciwzakrzepowych (krwawienie w nerkach prowadzące do ich niewydolności)
- zespół ciasnoty przedziałów powięziowych (zwiększone ciśnienie w mięśniach kończyn po krwawieniu, powodujące ból, obrzęk, zaburzenia czucia, drętwienie lub porażenie)
- powstawanie błon w jamie jelita z możliwym zwężeniem (u pacjentów z wcześniejszym uszkodzeniem błony śluzowej)
