Skutki uboczne Rocuronium Kabi

Jak każdy lek, Rocuronium Kabi może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią. Większość działań niepożądanych jest związana z mechanizmem działania leku (zwiotczenie mięśni) oraz reakcjami układu krążenia i oddechowego.

Bardzo rzadkie, ale potencjalnie zagrażające życiu są reakcje nadwrażliwości (reakcja anafilaktyczna/wstrząs anafilaktyczny). Objawy reakcji alergicznej mogą obejmować: wysypkę, świąd, trudności w oddychaniu, świszczący oddech (skurcz oskrzeli), obrzęk twarzy, ust, gardła lub języka, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywkę, rozległą i ciężką wysypkę. W przypadku wystąpienia któregokolwiek z tych objawów lekarz lub pielęgniarka podejmują natychmiastowe działania ratunkowe.

Niezbyt często (u nie więcej niż 1 na 100 pacjentów) lub rzadko (u nie więcej niż 1 na 1000 pacjentów) mogą wystąpić następujące działania niepożądane:

• Ból w miejscu wstrzyknięcia
• Nasilone lub niewystarczająco silne działanie leku, nieskuteczność leku
• Przedłużony czas działania leku (przedłużony czas trwania blokady nerwowo-mięśniowej)
• Przedłużony czas trwania narkozy (opóźnienie wychodzenia ze znieczulenia)
• Obniżenie ciśnienia krwi (niedociśnienie tętnicze)
• Zwiększenie częstości rytmu serca (tachykardia)

Bardzo rzadko (u nie więcej niż 1 na 10 000 pacjentów) mogą wystąpić:

• Zwiększenie stężenia histaminy we krwi (mediator reakcji alergicznych)
• Zaczerwienienie twarzy
• Osłabienie mięśni (miopatia)
• Niemożność wykonywania ruchów (porażenie wiotkie)
• Niewydolność krążenia (zapaść krążeniowa i wstrząs)
• Trudności w oddychaniu (niewydolność oddechowa, bezdech)

Częstość nieznana (nie można określić na podstawie dostępnych danych):

• Zaburzenia oddychania (niewydolność oddechowa)
• Zatrzymanie oddychania (bezdech)
• Ciężki alergiczny skurcz naczyń wieńcowych (zespół Kounisa), powodujący ból w klatce piersiowej (dławica piersiowa) lub zawał serca
• Rozszerzone źrenice (mydriaza) lub źrenice nieruchome, które nie reagują na światło

U dzieci i młodzieży w badaniach klinicznych odnotowano przyspieszenie akcji serca (tachykardia) jako działanie niepożądane u około 1 na 10 pacjentów.

Wszystkie działania niepożądane są monitorowane przez lekarza anestezjologa podczas zabiegu, a w razie potrzeby podejmowane są odpowiednie działania lecznicze. Pacjent znajduje się przez cały czas pod kontrolą specjalistycznego sprzętu monitorującego funkcje życiowe.