Dawkowanie Rhophylac 300 - jak stosować?

Ostatnia aktualizacja:

Substancja czynnaImmunoglobulina ludzka
Postać farmaceutycznaRoztwór do wstrzykiwań
Podmiot odpowiedzialnyCSL Behring GmbH
Kod ATCJ06BB01
ProceduraMRP
Kategorie

Lek jest wstrzykiwany przez lekarza lub pielęgniarkę domięśniowo lub dożylnie. O wielkości podawanej dawki oraz drodze podania decyduje lekarz w zależności od wskazania klinicznego oraz stanu pacjenta. Przed użyciem strzykawkę należy ogrzać do temperatury pokojowej lub temperatury ciała (25°C). Jedna strzykawka może być użyta tylko przez jednego pacjenta - nawet jeśli po podaniu część leku pozostanie niezużyta, nie wolno jej wykorzystać ponownie.

W profilaktyce izosensytyzacji Rh(D) u kobiet w ciąży standardowa dawka to 300 mikrogramów (zawartość jednej ampułko-strzykawki). Dawkę tę podaje się w 28. i 34. tygodniu ciąży jako profilaktykę przedporodową. Po porodzie dziecka Rh(D)-dodatniego matka powinna otrzymać kolejną dawkę 300 mikrogramów w ciągu 72 godzin od urodzenia dziecka. Im wcześniej po porodzie zostanie podana immunoglobulina, tym większa skuteczność ochrony.

W przypadku poronienia, aborcji, ciąży pozamacicznej lub zaśniadu groniastego dawkowanie zależy od czasu trwania ciąży. Do 12. tygodnia ciąży podaje się pojedynczą dawkę 300 mikrogramów. Po 12. tygodniu ciąży także stosuje się dawkę 300 mikrogramów, jednak lekarz może rozważyć podanie dodatkowej dawki w zależności od wielkości krwotoku i prawdopodobieństwa dużego przejścia krwinek płodowych do krążenia matki.

Przy procedurach inwazyjnych w czasie ciąży, takich jak amniopunkcja, biopsja kosmówki, kordocenteza czy zewnętrzny obrót płodu, standardowa dawka to 300 mikrogramów podana jak najszybciej po zabiegu, najlepiej w ciągu 72 godzin. W przypadku krwotoku w ciąży lub urazu brzucha także stosuje się dawkę 300 mikrogramów. Jeżeli istnieje ryzyko kolejnego zdarzenia immunizującego w ciągu 12 tygodni, nie ma potrzeby ponownego podawania leku, chyba że wystąpi znaczny krwotok.

W przypadku transfuzji niezgodnej grupowo u osób Rh(D)-ujemnych, które otrzymały krew Rh(D)-dodatnią, dawkowanie jest bardziej złożone i zależy od objętości przetoczonej krwi Rh(D)-dodatniej. Podstawowa zasada to 20 mikrogramów (odpowiednik około 100 j.m.) immunoglobuliny anty-D na każdy 1 ml przetoczonych Rh(D)-dodatnich krwinek czerwonych lub 2 ml pełnej krwi Rh(D)-dodatniej. W takich sytuacjach mogą być potrzebne znacznie większe dawki - nawet do 3000 mikrogramów (10 ampułko-strzykawek), dlatego konieczny jest ścisły nadzór medyczny i wykonanie specjalnych badań krwi.

U pacjentów z indeksem masy ciała (BMI) większym lub równym 30 wstrzyknięcie domięśniowe może nie być w pełni skuteczne ze względu na dużą warstwę tkanki tłuszczowej. W takich przypadkach zaleca się podanie leku dożylnie. Podobnie u pacjentów z ciężką trombocytopenią (zmniejszeniem liczby płytek krwi) lub innymi zaburzeniami krzepnięcia nie wolno podawać leku domięśniowo - należy stosować wyłącznie drogę dożylną. Po otrzymaniu preparatu pacjent powinien być obserwowany przez przynajmniej 20 minut w celu wczesnego wykrycia ewentualnych reakcji niepożądanych.

Przydatne zasoby