Skutki uboczne Rebif

Jak każdy lek, Rebif może wywoływać działania niepożądane, chociaż nie u każdego pacjenta one wystąpią. Poniżej wymienione są najczęściej raportowane działania niepożądane, podzielone wg ich częstości występowania.

Działania niepożądane wymagające natychmiastowej interwencji lekarza:

• Poważne reakcje alergiczne (nadwrażliwość) — objawy mogą obejmować nagłe trudności z oddychaniem, obrzęk twarzy, warg, języka lub gardła, pokrzywkę, swędzenie całego ciała oraz uczucie osłabienia lub omdlenia. Te reakcje są rzadkie (mniej niż 1 na 1 000 osób)
• Zaburzenia czynności wątroby — mogą się manifestować jako żółtaczka (zażółcenie skóry i białek oczu), swędzenie całego ciała, utrata apetytu z towarzyszącymi nudnościami i wymiotami, a także skłonność do siniaków. Poważne problemy z wątrobą mogą się również objawiać trudnościami z koncentracją, sennością i dezorientacją
• Depresja — występuje często (u mniej niż 1 na 10 osób). W przypadku pojawienia się objawów depresji lub myśli samobójczych należy natychmiast poinformować lekarza

Bardzo częste działania niepożądane (u więcej niż 1 na 10 osób):

• Objawy grypopodobne — ból głowy, gorączka, dreszcze, bóle mięśni i stawów, zmęczenie oraz nudności. Objawy te są zazwyczaj łagodne, występują najczęściej na początku leczenia i słabną w miarę jego kontynuacji. Lekarz może zalecić stosowanie leku przeciwbólowego przed podaniem dawki i 24 godziny po wstrzyknięciu
• Reakcje w miejscu wstrzyknięcia — zaczerwienienie, obrzęk, odbarwienie skóry, stan zapalny, ból i pęknięcie skóry. Po pewnym czasie trwania leczenia reakcje te zazwyczaj ustępują
• Ból głowy
• Zmiany w wynikach badań laboratoryjnych — zmiany te są zwykle niezauważalne przez pacjenta, na ogół łagodne, odwracalne i nie wymagają leczenia. Mogą dotyczyć liczby krwinek czerwonych, białych lub płytek krwi, a także wyników badań czynnościowych wątrobi

Częste działania niepożądane (u mniej niż 1 na 10 osób):

• bezsenność (trudności ze snem)
• biegunka, nudności, wymioty
• świąd, wysypka (wykwity skórne)
• bóle mięśń i stawów
• zmęczenie, gorączka, dreszcze
• wypadanie włosów

Niezbyt częste działania niepożądane (u mniej niż 1 na 100 osób):

• pokrzywka
• napady padaczkowe
• zapalenie wątroby
• trudności z oddychaniem
• zakrzepy, w tym zakrzepica żył głębokich
• zaburzenia siatkówki oka, takie jak zapalenie lub zakrzepica naczyń, mogące prowadzić do zaburzenia widzenia lub utraty wzroku
• zwiększona potliwość
• Martwica tkanki, ropień oraz masa tkankowa w miejscu wstrzyknięcia
• zakażenie w miejscu wstrzyknięcia
• zaburzenia czynności tarczycy (nadczynność lub niedoczynność)

Rzadkie działania niepożądane (u mniej niż 1 na 1 000 osób):

• próby samobójcze
• ciężkie reakcje skórne — niektóre ze zmianami błony śluzowej
• Zakrzepowa plamica małopłytkowa lub zespół hemolityczno-mocznicowy — zakrzepy w małych naczyniach krwionośnych mogące wpływać na czynność nerek. Objawy mogą obejmować zwiększone powstawanie siniaków, krwawienie, gorączkę, silne zmęczenie, ból głowy, zawroty głowy lub zaburzenia świadomości
• toczeń rumieniowaty wywołany lekami — objawy mogą obejmować bóle mięśni, bóle i obrzęk stawów oraz wysypkę; zazwyczaj ustępują w ciągu 1–2 tygodni po przerwaniu leczenia
• problemy z nerkami, w tym bliznowacenie, mogące powodować upośledzenie czynności nerek — objawy mogą obejmować pienisty mocz, zmęczenie, obrzęk (zwłaszcza kostek i powiek) oraz zwiększenie masy ciała

Działania niepożądane o nieznany częstości (opisane po stosowaniu interferonu beta):

• zawroty głowy
• nerwowość
• utrata apetytu
• rozszerzenie naczyń krwionośnych i kołatanie serca
• nieregularne miesiączki i/lub zmiany w krwawieniach miesiączkowych
• Tętnicze nadciśnienie płucne — poważne zwężenie naczyń krwionośnych w płucach skutkujące wysokim ciśnieniem krwi; może wystąpić w różnych punktach czasowych podczas leczenia, zazwyczaj kilka miesięcy po rozpoczęciu terapii
• zapalenie podskórnej tkanki tłuszczowej

Dzieci i młodzież mogą doświadczać podobnych objawów niepożądanych jak dorosli. Nie należy przerywać ani samodzielnie zmieniać leczenia bez konsultacji z lekarzem prowadzącym.