Interakcje Prograf z innymi lekami

Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje stosować, z lekami wydawanymi bez recepty i preparatami ziołowymi włącznie. Leku Prograf nie wolno przyjmować jednocześnie z cyklosporyną.

Stężenie leku we krwi może ulec zmianie w wyniku przyjmowania innych leków, jak również stężenie innych leków we krwi może zmienić się na skutek stosowania Prograf. Stosowanie niektórych leków może wymagać przerwania leczenia, zwiększenia lub zmniejszenia dawki. U niektórych pacjentów wystąpił wzrost stężenia takrolimusu we krwi podczas przyjmowania innych leków, co mogło prowadzić do ciężkich działań niepożądanych, takich jak zaburzenia czynności nerek, zaburzenia układu nerwowego oraz zaburzenia rytmu serca.

W razie potrzeby wizyty u lekarza innego niż specjalista transplantolog, należy powiedzieć lekarzowi o przyjmowaniu takrolimusu. Lekarz może zechcieć skonsultować się ze specjalistą transplantologiem, czy pacjent powinien stosować inny lek, który może zwiększać lub zmniejszać stężenie takrolimusu we krwi. Wpływ na stężenie leku we krwi może występować bardzo szybko po rozpoczęciu stosowania innego leku, dlatego może być konieczne częste ciągłe monitorowanie stężenia we krwi w ciągu pierwszych kilku dni po rozpoczęciu stosowania innego leku.

Leki zwiększające stężenie takrolimusu we krwi:

• Leki przeciwgrzybicze: ketokonazol, flukonazol, itrakonazol, pozakonazol, worykonazol, klotrymazol, izawukonazol, mikonazol, kaspofungina
• Antybiotyki makrolidowe: telitromycyna, erytromycyna, klarytromycyna, jozamycyna, azytromycyna
• Letermowir (stosowany w zapobieganiu chorobom wywołanym przez wirusa cytomegalii CMV)
• Inhibitory proteazy HIV: rytonawir, nelfinawir, sakwinawir, kobicystat
• Inhibitory proteazy HCV: telaprewir, boceprewir, ombitaswir/parytaprewir/rytonawir, elbaswir/grazoprewir, glekaprewir/pibrentaswir
• Nilotynib, imatynib, idelalizyb, cerytynib, kryzotynib
• Leki stosowane w chorobie wrzodowej żołądka: omeprazol, lanzoprazol, cymetydyna
• Leki przeciwwymiotne: metoklopramid
• Leki hormonalne zawierające etynyloestradiol lub danazol
• Leki stosowane w nadciśnieniu: nifedypina, nikardypina, diltiazem, werapamil
• Leki przeciwarytmiczne: amiodaron

Leki zmniejszające stężenie takrolimusu we krwi:

• Ryfampicyna, ryfabutyna, izoniazyd, flukloksacylina
• Nienukleozydowe inhibitory odwrotnej transkryptazy HIV: efawirenz, etrawiryna, newirapina
• Apalutamid, enzalutamid, mitotan
• Leki przeciwpadaczkowe: karbamazepina, fenytoina, fenobarbital
• Metamizol
• Kortykosteroidy: prednizolon, metyloprednizolon
• Nefazodon
• Produkty roślinne zawierające ziele dziurawca zwyczajnego (Hypericum perforatum) lub ekstrakt z cytryńca chińskiego (Schisandra sphenanthera)
• Kannabidiol

Inne ważne interakcje:

• Kwas mykofenolowy – stosowany w celu hamowania układu odpornościowego
• Leki zawierające wodorotlenek glinu i wodorotlenek magnezu (zobojętniają kwas żołądkowy)
• Statyny stosowane w leczeniu zwiększonego stężenia cholesterolu i triglicerydów
• Ibuprofen, amfoterycyna B, antybiotyki (kotrimoksazol, wankomycyna, antybiotyki aminoglikozydowe takie jak gentamycyna) – mogą nasilać zaburzenia czynności nerek
• Leki przeciwwirusowe (acyklowir, gancyklowir, cydofowir, foskarnet)
• Syrolimus lub ewerolimus – zwiększają ryzyko rozwoju mikroangiopatii zakrzepowej
• Leki moczopędne oszczędzające potas (amiloryd, triamteren, spironolakton), antybiotyki trimetoprym lub kotrimoksazol – mogą zwiększać stężenie potasu we krwi
• NLPZ (niesteroidowe leki przeciwzapalne), leki przeciwzakrzepowe, doustne leki przeciwcukrzycowe

Należy powiedzieć lekarzowi, jeżeli pacjent leczy się na wirusowe zapalenie wątroby typu C. Leczenie farmakologiczne tego schorzenia może zmienić czynność wątroby i wpływać na stężenia takrolimusu we krwi. Lekarz może zechcieć ściśle monitorować stężenia i wprowadzić niezbędne zmiany dawki po rozpoczęciu leczenia wirusowego zapalenia wątroby typu C. Należy unikać stosowania preparatów ziołowych zawierających ziele dziurawca zwyczajnego oraz innych preparatów ziołowych, ponieważ mogą one wpływać na skuteczność i wielkość dawki leku, którą trzeba przyjąć.