Dawkowanie Predasol - jak stosować?

Dawkowanie Predasol ustala indywidualnie lekarz, w zależności od rodzaju schorzenia, jego ciężkości oraz reakcji pacjenta na leczenie. Nie należy samodzielnie zmieniać dawek ani przerywać terapii bez konsultacji z lekarzem.

Tabletki doustne (5 mg, 10 mg, 20 mg)

Tabletki należy przyjmować bez rozgryzania, w trakcie lub bezpośrednio po posiłku, najlepiej po śniadaniu, popijając odpowiednią ilością płynu. Linie podziału na tabletkach umożliwiają elastyczne dostosowanie dawki.

Leczenie substytucyjne: 5–7,5 mg prednizolonu na dobę, podzielone na dwie dawki (rano i w południe; w zespole nadnerczowo-płciowym rano i wieczorem). W sytuacjach stresowych (zakażenie, uraz, operacja, poród) lekarz może czasowo zwiększyć dawkę. W stanach stresowych po długotrwałym leczeniu glikokortykosteroidami stosuje się do 50 mg na dobę.

Leczenie farmakologiczne chorób u dorosłych:

• Dawki duże: 80–100 mg (do 250 mg) na dobę, tj. 1,0–3,0 mg/kg masy ciała na dobę
• Dawki średnie: 40–80 mg na dobę, tj. 0,5–1,0 mg/kg masy ciała na dobę
• Dawki małe: 10–40 mg na dobę, tj. 0,25–0,5 mg/kg masy ciała na dobę
• Dawki bardzo małe: 1,5–7,5 mg (do 10 mg) na dobę

Całkowita dawka dobowa przyjmowana jest z reguły rano między godz. 6.00 a 8.00. Duże dawki dobowe można podzielić na 2–4 dawki cząstkowe, dawki średnie na 2–3 dawki.

Leczenie farmakologiczne chorób u dzieci:

• Dawki duże: 2–3 mg/kg masy ciała na dobę
• Dawki średnie: 1–2 mg/kg masy ciała na dobę
• Dawki podtrzymujące: 0,25 mg/kg masy ciała na dobę

U dzieci należy stosować możliwie najmniejsze dawki. Ze względu na ryzyko zahamowania wzrostu leczenie powinno być ograniczone czasowo lub prowadzone naprzemiennie (np. co drugi dzień w podwójnej dawce).

Schematy dawkowania w chemioterapii (schemat „e"): prednizolon podawany jest w dawce jednorazowej bez stopniowego zmniejszania. Przykłady:

• Chłoniak nieziarniczy (schemat CHOP/COP): 100 mg/m² przez dni 1–5
• Ziarnica złośliwa (schemat COPP-ABVD): 40 mg/m² przez dni 1–14
• Szpiczak mnogi (schemat Alexanian): 2 mg/kg masy ciała przez dni 1–4
• Przewlekła białaczka limfatyczna (schemat Knospe): 75/50/25 mg przez dni 1–3

Zmniejszanie dawki tabletek: redukcję dawki rozpoczyna się po uzyskaniu zamierzonego efektu klinicznego, według następującego schematu:

• Powyżej 30 mg/dobę: redukcja o 10 mg co 2–5 dni
• 30–15 mg/dobę: redukcja o 5 mg co tydzień
• 15–10 mg/dobę: redukcja o 2,5 mg co 1–2 tygodnie
• 10–6 mg/dobę: redukcja o 1 mg co 2–4 tygodnie
• Poniżej 6 mg/dobę: redukcja o 0,5 mg co 4–8 tygodni

Proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań/infuzji (25 mg, 50 mg, 250 mg, 1000 mg)

Postać iniekcyjna podawana jest wyłącznie przez wykwalifikowany personel medyczny, drogą dożylną (wstrzyknięcie lub infuzja). Preferowaną drogą podania jest bezpośrednie wstrzyknięcie dożylne. Roztwór przygotowuje się bezpośrednio przed podaniem poprzez rozpuszczenie proszku w dołączonym rozpuszczalniku (wodzie do wstrzykiwań). Gotowy roztwór jest przeznaczony do jednorazowego użycia.

Dawkowanie w wybranych wskazaniach dla dorosłych i dzieci (o ile lekarz nie zalecił inaczej):

• Wstrząs anafilaktyczny: 1000 mg dożylnie (u dzieci 250 mg) po wcześniejszym podaniu adrenaliny
• Obrzęk płuc po wdychaniu toksyn lub zachłyśnięciu: dawka początkowa 1000 mg dożylnie (u dzieci 10–15 mg/kg), w razie potrzeby powtarzana po 6, 12 i 24 godzinach, następnie stopniowo redukowana
• Ciężki, ostry napad astmy: dorośli 100–500 mg dożylnie, następnie kontynuacja podobnymi lub mniejszymi dawkami co 6 godzin; u dzieci dawka początkowa 2 mg/kg, następnie 1–2 mg/kg co 6 godzin
• Obrzęk mózgu (profilaktyka lub leczenie): 250–1000 mg dożylnie, następnie kontynuacja deksametazonem
• Ryzyko odrzucenia przeszczepu nerki: 1000 mg dożylnie w pulsach przez 3–7 dni
• Ostre ciężkie choroby skóry i choroby krwi: 40–250 mg dożylnie (do 400 mg/dobę)
• Zespół pozawałowy (Dresslera): 50 mg dożylnie na dobę, stopniowo redukowane
• Ciężkie choroby zakaźne: 100–500 mg dożylnie na dobę wraz z antybiotykoterapią
• Przełom nadnerczowy: 25–50 mg dożylnie jako dawka początkowa
• Pseudokrup (ciężkie postacie): 3–5 mg/kg masy ciała dożylnie, w razie potrzeby powtórzyć po 2–3 godzinach

Przygotowany roztwór do wstrzykiwań jest stabilny przez co najmniej 6 godzin w temperaturze pokojowej po zmieszaniu z 5% roztworem glukozy, 0,9% roztworem chlorku sodu lub roztworem Ringera. Nie należy mieszać leku z innymi preparatami.