Interakcje Physioneal 40 z glukozą z innymi lekami

Ostatnia aktualizacja:

Substancja czynnaChlorek sodu, Dwuwodny chlorek wapnia, Glukoza jednowodna, S-mleczan sodu, Sześciowodny chlorek magnezu, Wodorowęglan sodu
Postać farmaceutycznaRoztwór do dializy otrzewnowej
Podmiot odpowiedzialnyVantive Belgium SRL
Kod ATCB05D
ProceduraNAR
Kategorie

Należy powiedzieć lekarzowi o wszystkich lekach przyjmowanych obecnie lub ostatnio, a także o lekach planowanych do przyjmowania. Leczenie za pomocą dializy otrzewnowej nasila wydalanie niektórych leków, dlatego lekarz może być zmuszony do zwiększenia ich dawek.

Glikozydy nasercowe (np. digoksyna): Należy zachować szczególną ostrożność podczas równoczesnego stosowania leków nasercowych zwanych glikozydami nasercowymi. W takim przypadku:

  • Może być potrzebne uzupełnienie potasu i wapnia
  • Mogą wystąpić zaburzenia rytmu serca (arytmia)
  • Podczas leczenia pacjent będzie pod ścisłą kontrolą lekarza, szczególnie monitorowane będzie stężenie potasu

Leki przeciwcukrzycowe: U pacjentów z cukrzycą stosujących roztwór do dializy należy systematycznie sprawdzać dawki leków regulujących stężenie glukozy we krwi (np. insuliny). Dawka leków przeciwcukrzycowych może wymagać dostosowania, zwłaszcza na początku leczenia dializą otrzewnową lub w przypadku zmiany w leczeniu dializą.

Metformina: Przyjmowanie metforminy zwiększa ryzyko kwasicy mleczanowej, szczególnie u osób z wysokim stężeniem mleczanów we krwi.

Leki stosowane w leczeniu HIV (NRTI): Przyjmowanie leków stosowanych w leczeniu HIV, zwłaszcza leków nazywanych NRTI (nukleozydowe inhibitory odwrotnej transkryptazy), zwiększa ryzyko kwasicy mleczanowej.

Leki dodawane do roztworu: Lekarz może przepisać inne leki w postaci przeznaczonej do wstrzykiwań, które należy dodawać bezpośrednio do worka przed użyciem. Leki takie należy dodawać przez miejsce przeznaczone do tego celu umieszczone na małej komorze, przed złamaniem zatyczki między komorami. Po dodaniu leku należy niezwłocznie zużyć produkt.

Lekarz będzie systematycznie sprawdzać parametry krwi, szczególnie stężenia soli (np. wodorowęglanów, potasu, magnezu, wapnia i fosforanów), hormonu przytarczyc oraz lipidów, aby odpowiednio dostosować leczenie i minimalizować ryzyko interakcji.