Interakcje Osaver HCT z innymi lekami

Należy poinformować lekarza lub farmaceutę o wszystkich lekach przyjmowanych obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować. Lekarz może zalecić zmianę dawki lub zastosować inne środki ostrożności. Szczególnie istotne jest poinformowanie o stosowaniu:

Leki wpływające na stężenie potasu we krwi:

• Suplementy potasu oraz zamienniki soli kuchennej zawierające potas
• Leki moczopędne (diuretyki)
• Heparyna (lek zmniejszający gęstość krwi)
• Środki przeczyszczające
• Steroidy
• Hormon adrenokortykotropowy (ACTH)
• Karbenoksolon (lek stosowany w leczeniu owrzodzeń jamy ustnej i żołądka)
• Penicylina sodowa G (antybiotyk)
• Niektóre środki przeciwbólowe, takie jak aspiryna lub salicylany

Lit (stosowany w leczeniu zaburzeń nastroju i niektórych rodzajów depresji) – jednoczesne stosowanie z preparatem może zwiększać toksyczność litu. Jeśli konieczne jest przyjmowanie litu, lekarz zaleci oznaczanie stężenia litu we krwi.

Niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ) przyjmowane jednocześnie mogą zwiększać ryzyko niewydolności nerek oraz osłabiać działanie preparatu obniżające ciśnienie.

Inne leki obniżające ciśnienie tętnicze mogą nasilać działanie preparatu. Dotyczy to również inhibitorów ACE (np. enalapryl, lizynopryl, ramipryl) oraz aliskirenu, szczególnie u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek związanymi z cukrzycą. Jednoczesne stosowanie tych leków może wymagać regularnego monitorowania czynności nerek, ciśnienia tętniczego oraz stężenia elektrolitów we krwi.

Leki nasenne, uspokajające i przeciwdepresyjne stosowane jednocześnie mogą powodować nagłe obniżenie ciśnienia podczas wstawania.

Inne leki, które mogą wchodzić w interakcje:

• Leki zwiotczające mięśnie, takie jak baklofen i tubokuraryna
• Amifostyna oraz niektóre inne leki przeciwnowotworowe, takie jak cyklofosfamid i metotreksat
• Leki zmniejszające stężenie lipidów we krwi, takie jak kolestyramina i kolestypol
• Kolesewelamu chlorowodorek – możliwe osłabienie działania preparatu. Lekarz może zalecić przyjmowanie leku co najmniej 4 godziny przed przyjęciem kolesewelamu chlorowodorku
• Leki przeciwcholinergiczne, np. atropina, biperyden
• Leki stosowane w leczeniu niektórych zaburzeń psychicznych, takie jak tiorydazyna, chloropromazyna, lewomepromazyna, trifluoperazyna, cyjamemazyna, sulpiryd, sultopryd, amisulpryd, tiapryd, pimozyd, haloperydol lub droperydol
• Leki stosowane w zaburzeniach serca, takie jak chinidyna, hydrochinidyna, dyzopiramid, amiodaron, sotalol lub glikozydy naparstnicy
• Leki wpływające na rytm serca, takie jak mizolastyna, pentamidyna, terfenadyna, dofetylid, ibutylid lub erytromycyna podawana we wstrzyknięciu
• Leki zmniejszające stężenie cukru we krwi, takie jak metformina lub insulina
• Beta-adrenolityki i diazoksyd – preparat może nasilać ich działanie zwiększające stężenie cukru we krwi
• Leki zwiększające ciśnienie tętnicze i przyspieszające czynność serca, takie jak noradrenalina
• Metylodopa (stosowana w leczeniu wysokiego ciśnienia krwi)
• Leki stosowane w dnie moczanowej, takie jak probenecyd, sulfinpirazon i allopurynol
• Difemanil (stosowany w przypadku wolnej czynności serca i zmniejszający potliwość)
• Suplementy wapnia
• Amantadyna (lek przeciwwirusowy)
• Cyklosporyna (zapobiega odrzuceniu przeszczepionego narządu)
• Niektóre antybiotyki z grupy tetracyklin lub sparfloksacyna
• Amfoterycyna (stosowana w leczeniu zakażeń grzybiczych)
• Niektóre leki zobojętniające kwas, np. wodorotlenek glinowo-magnezowy – działanie preparatu może być nieznacznie osłabione
• Cyzapryd (lek pobudzający motorykę żołądka i jelit)
• Halofantryna (stosowana w malarii)

Ze względu na złożone interakcje, pacjent powinien zawsze informować lekarza lub farmaceutę o wszystkich przyjmowanych lekach, w tym produktach dostępnych bez recepty oraz suplementach diety.