Interakcje Olfen uno z innymi lekami

Należy poinformować lekarza o wszystkich lekach, które pacjent obecnie przyjmuje, przyjmował ostatnio lub planuje przyjmować, w tym o lekach dostępnych bez recepty.

Lit: Diklofenak stosowany jednocześnie z lekami zawierającymi lit może zwiększać jego stężenie w osoczu. Zaleca się monitorowanie stężenia litu w surowicy.

Digoksyna: Diklofenak stosowany jednocześnie z lekami zawierającymi digoksynę może zwiększać jej stężenie w osoczu. Zaleca się monitorowanie stężenia digoksyny w surowicy.

Leki moczopędne i leki obniżające ciśnienie krwi: Podobnie jak inne NLPZ, diklofenak stosowany jednocześnie z lekami moczopędnymi lub obniżającymi ciśnienie krwi (np. beta-blokery, inhibitory ACE) może zmniejszać ich skuteczność. Należy ostrożnie stosować diklofenak z tymi lekami, szczególnie u pacjentów w podeszłym wieku, regularnie kontrolując ciśnienie krwi. Ze względu na ryzyko nefrotoksyczności, pacjentów należy odpowiednio nawadniać i monitorować czynność nerek, zwłaszcza po rozpoczęciu leczenia skojarzonego. Diklofenak stosowany z lekami moczopędnymi oszczędzającymi potas może zwiększać stężenie potasu w surowicy, dlatego należy je regularnie kontrolować.

Inne niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ), w tym inhibitory COX-2 i kortykosteroidy: Jednoczesne stosowanie diklofenaku z innymi NLPZ lub kortykosteroidami może zwiększać ryzyko działań niepożądanych ze strony przewodu pokarmowego.

Leki przeciwzakrzepowe i antyagregacyjne: Należy zachować ostrożność, ponieważ jednoczesne stosowanie z diklofenakiem może zwiększać ryzyko krwawień. Chociaż badania kliniczne nie wykazują wpływu diklofenaku na działanie leków przeciwzakrzepowych, istnieją doniesienia o zwiększonym ryzyku krwotoku przy skojarzonym stosowaniu. Zaleca się dokładną kontrolę pacjentów.

Selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI): Jednoczesne stosowanie NLPZ, w tym diklofenaku, z SSRI może zwiększać ryzyko krwawień z przewodu pokarmowego.

Leki przeciwcukrzycowe: Badania kliniczne wykazały, że diklofenak można stosować z doustnymi lekami przeciwcukrzycowymi bez wpływu na ich działanie kliniczne. Jednakże, odnotowano przypadki zarówno hipoglikemii, jak i hiperglikemii, co wymagało dostosowania dawkowania leków przeciwcukrzycowych. Zaleca się monitorowanie stężenia glukozy we krwi podczas leczenia skojarzonego.

Metotreksat: Diklofenak może hamować klirens nerkowy metotreksatu, zwiększając jego stężenie we krwi. Należy zachować ostrożność przy stosowaniu NLPZ w czasie krótszym niż 24 godziny przed lub po leczeniu metotreksatem, aby uniknąć zwiększenia toksyczności metotreksatu.

Cyklosporyna: Diklofenak, podobnie jak inne NLPZ, może zwiększać nefrotoksyczność cyklosporyny poprzez wpływ na prostaglandyny nerkowe. Dlatego diklofenak powinien być podawany w mniejszych dawkach niż u pacjentów nieotrzymujących cyklosporyny.

Leki przeciwbakteryjne z grupy chinolonów: Odnotowano przypadki drgawek, które mogły być spowodowane jednoczesnym stosowaniem chinolonów i NLPZ.

Probenecyd, sulfinpyrazon: Mogą opóźniać wydalanie diklofenaku.

Fenytoina: Podczas jednoczesnego stosowania z diklofenakiem, zaleca się monitorowanie stężenia fenytoiny w osoczu, ze względu na możliwość zwiększenia jej ekspozycji.

Kolestypol i cholestyramina: Mogą wydłużać lub zmniejszać wchłanianie diklofenaku. Zaleca się przyjmowanie diklofenaku co najmniej godzinę przed lub 4-6 godzin po przyjęciu tych leków.

Silne inhibitory CYP2C9: Należy zachować ostrożność przy jednoczesnym stosowaniu diklofenaku z silnymi inhibitorami CYP2C9 (np. sulfinpyrazon, worikonazol), ponieważ mogą one znacznie zwiększać stężenie diklofenaku w osoczu.

Inhibitory konwertazy angiotensyny: Jednoczesne stosowanie z diklofenakiem może zmniejszać ich skuteczność oraz zwiększać ryzyko zaburzeń czynności nerek.

Mifepryston: NLPZ stosowane przed upływem 8-12 dni od zastosowania mifeprystonu mogą zmniejszać jego skuteczność.

Kwas acetylosalicylowy: Równoczesne stosowanie z diklofenakiem zmniejsza jego stężenie we krwi i skuteczność.

Żywiczan diklofenaku: Jako podstawowy wymieniacz jonów, może hamować wchłanianie innych leków podawanych doustnie.