Interakcje Octagam 10% z innymi lekami

Należy powiedzieć lekarzowi o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować, również tych, które wydawane są bez recepty. Szczególnie ważne jest poinformowanie o szczepieniu, jeśli zostało wykonane w przeciągu ostatnich trzech miesięcy. Linię infuzyjną można przepłukać przed i po podaniu leku Octagam 10% 0,9% roztworem soli fizjologicznej lub 5% roztworem dekstrozy.

Należy unikać jednoczesnego podawania diuretyków pętlowych (np. furosemidu), ponieważ może to zwiększać ryzyko niewydolności nerek. Jeśli pacjent stosuje leki moczopędne, lekarz dokona odpowiedniej oceny i może dostosować schemat ich podawania w okresie terapii immunoglobuliną.

Octagam 10% może obniżać skuteczność szczepionek zawierających żywe atenuowane wirusy, takich jak szczepionki przeciwko odrze, różyczce, śwince i ospie wietrznej. Szczepienie takimi szczepionkami powinno być wykonane w odstępie co najmniej trzech miesięcy od podania immunoglobuliny. W przypadku szczepionki przeciwko odrze skuteczność ta może być obniżona nawet do 1 roku po infuzji. Dlatego osoby wymagające szczepienia powinny najpierw sprawdzić poziom przeciwciał przeciwko odrze, aby upewnić się, czy szczepienie jest rzeczywiście konieczne.

Immunoglobuliny mogą wpływać na wyniki niektórych badań serologicznych. Po podaniu preparatu możliwe jest przejściowe zwiększenie różnych przeciwciał biernie przeniesionych do krwi pacjenta, co może prowadzić do fałszywie dodatnich wyników testów serologicznych. Bierne przeniesienie przeciwciał przeciwko antygenom krwinek czerwonych może zakłócać niektóre testy serologiczne stosowane w grupowaniu krwi (np. test Coombsa) oraz testy przeciwciał przeciwko czerwonym krwinkom.

Szczególnie istotne jest, że Octagam 10% zawiera maltozę, która może być błędnie rozpoznawana jako glukoza przez niektóre systemy pomiarowe (glukometry wykorzystujące dehydrogenazę glukozową pirolochinolinochinonu lub oksydoreduktazę glukozową). Może to prowadzić do fałszywie zawyżonych odczytów stężenia glukozy podczas infuzji i przez około 15 godzin po jej zakończeniu. U pacjentów z cukrzycą stosujących insulinę błędne odczyty mogą skutkować niewłaściwym podaniem insuliny i zagrażającą życiu hipoglikemią. Z tego powodu podczas podawania leku należy oznaczać stężenie glukozy wyłącznie metodami swoistymi dla glukozy.

Ten produkt leczniczy nie powinien być mieszany z innymi produktami leczniczymi. W przypadku konieczności podania innych leków powinny być one podawane przez oddzielne linie infuzyjne. W celu podania leku pozostałego pod koniec wlewu w rurce infuzyjnej można ją przepłukać roztworem soli fizjologicznej lub dekstrozy.