Dawkowanie Octagam 10% - jak stosować?

O konieczności stosowania oraz dawce leku Octagam 10% decyduje wyłącznie lekarz. Produkt podawany jest w postaci infuzji dożylnej przez wykwalifikowany personel medyczny w warunkach szpitalnych lub ambulatoryjnych. Dawka i sposób dawkowania są ściśle zależne od wskazania klinicznego i wymagają indywidualnego określenia dla każdego pacjenta, z uwzględnieniem takich czynników jak masa ciała, poziom immunoglobulin we krwi, odpowiedź kliniczna oraz tolerancja leczenia.

Przed rozpoczęciem infuzji produkt należy ogrzać do temperatury pokojowej lub temperatury ciała. Szybkość podawania jest stopniowana – zazwyczaj rozpoczyna się od wolniejszej szybkości (około 0,5-1 ml/kg mc./h), którą stopniowo zwiększa się przy dobrej tolerancji. W przypadku wystąpienia działań niepożądanych konieczne może być zmniejszenie szybkości infuzji lub czasowe przerwanie podawania leku.

W leczeniu substytucyjnym pierwotnych niedoborów odporności dawki i częstość podawania dobierane są tak, aby utrzymać odpowiedni poziom immunoglobulin we krwi (zazwyczaj powyżej 5-6 g/l). Dawka początkowa może wynosić 0,4-0,8 g/kg masy ciała, a następnie podaje się dawki podtrzymujące co 3-4 tygodnie. W przypadku wtórnych niedoborów odporności schemat dawkowania ustala się indywidualnie w zależności od nasilenia niedoboru i częstości infekcji.

W profilaktyce poekspozycyjnej odry zalecana dawka wynosi 0,4 g/kg masy ciała, podawana w ciągu 6 dni od ekspozycji na wirusa odry. U osób z niedoborami odporności dawka może być zwiększona do 0,53 g/kg masy ciała.

W małopłytkowości immunologicznej (ITP) zazwyczaj stosuje się dawkę 0,8-1 g/kg masy ciała w pierwszym dniu, którą można powtórzyć raz w ciągu 3 dni, lub dawkę 0,4 g/kg masy ciała dziennie przez 2-5 dni. W chorobie Kawasakiego zalecane dawkowanie to 1,6-2 g/kg masy ciała podzielone na 2-5 dni lub 2 g/kg masy ciała w pojedynczej infuzji, w skojarzeniu z kwasem acetylosalicylowym.

W zespole Guillaina-Barrégo stosuje się dawkę 0,4 g/kg masy ciała dziennie przez 5 dni. W przewlekłej zapalnej poliradikuloneuropatii demielinizacyjnej (CIDP) dawka początkowa wynosi zazwyczaj 2 g/kg masy ciała podzielona na 2-5 kolejnych dni, a dawki podtrzymujące 1 g/kg masy ciała przez 1-2 dni co 3 tygodnie. W wieloogniskowej neuropatii ruchowej (MMN) dawka początkowa to 2 g/kg masy ciała przez 2-5 dni, a następnie dawki podtrzymujące 1 g/kg masy ciała co 2-4 tygodnie lub 2 g/kg masy ciała co 4-8 tygodni.

W czynnym zapaleniu skórno-mięśniowym (DM) u dorosłych zalecana dawka to 2 g/kg masy ciała podzielona na 2-5 kolejnych dni, powtarzana co 4 tygodnie przez czas określony przez lekarza w zależności od odpowiedzi klinicznej. Podawanie (dożylne) leku dzieciom i młodzieży (0-18 lat) nie różni się od podawania go osobom dorosłym.