Skutki uboczne Obizur

Ostatnia aktualizacja:

Substancja czynnaSusoctocog alfa
Postać farmaceutycznaKompilacja różnych postaci farmaceutycznych (Susoctocog alfa. Pozbawiony domeny B antyhemolityczny czynnik VIII
Podmiot odpowiedzialnyBaxalta Innovations GmbH
Kod ATCB02BD14
ProceduraCEN
Kategorie

Jak każdy lek, preparat Obizur może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią. Możliwe są reakcje nadwrażliwości lub reakcje alergiczne, które mogą ulegać progresji do ciężkiej anafilaksji, w tym wstrząsu anafilaktycznego.

Objawy reakcji nadwrażliwości mogą obejmować:

  • Obrzęk naczynioruchowy, obrzęk warg i języka
  • Pieczenie i kłucie w miejscu wstrzyknięcia
  • Dreszcze, zaczerwienienie
  • Pokrzywkę uogólnioną, uogólniony świąd
  • Ból głowy, niedociśnienie tętnicze
  • Senność, nudności, niepokój
  • Tachykardię (szybkie bicie serca), uczucie ucisku w klatce piersiowej
  • Mrowienie, wymioty
  • Świszczący oddech

W przypadku wystąpienia ciężkich i nagłych reakcji alergicznych należy natychmiast przerwać wstrzykiwanie i skontaktować się z lekarzem. Ciężkie objawy, w tym trudności z oddychaniem oraz stan (przed) omdleniowy, wymagają leczenia ratunkowego w szpitalu.

Bardzo częste działania niepożądane (mogą występować częściej niż u 1 na 10 osób):

  • Reakcja anamnestyczna: Powstanie przeciwciał i zwiększenie ilości wcześniej istniejących przeciwciał przeciwko lekowi, co może skutkować brakiem skuteczności i utrzymującym się krwawieniem. W badaniach klinicznych u niektórych pacjentów wystąpiły reakcje anamnestyczne ze wzrostem o ≥ 10 BU miana przeciwciał hamujących przeciwko ludzkiemu czynnikowi VIII i/lub rekombinowanemu czynnikowi VIII o sekwencji wieprzowej.

Częste działania niepożądane (mogą występować u 1 na 100 osób):

  • Pozytywny wynik testu na obecność przeciwciał hamujących przeciwko wieprzowemu czynnikowi VIII. Lekarz może sprawdzić, czy u pacjenta wystąpiły przeciwciała hamujące i czy występuje zwiększenie ich ilości. Jeśli istnieje podejrzenie obecności przeciwciał hamujących i występuje brak skuteczności, należy rozważyć inne możliwości leczenia.

Zdarzenia sercowo-naczyniowe: U pacjentów z istniejącymi czynnikami ryzyka sercowo-naczyniowego leczenie substytucyjne czynnikiem VIII może zwiększać ryzyko sercowo-naczyniowe. Zdarzenia zakrzepowo-zatorowe: Wysoka i utrzymująca się aktywność czynnika VIII we krwi może predysponować do epizodów zakrzepowo-zatorowych, szczególnie u pacjentów z już istniejącą chorobą sercowo-naczyniową i osób w podeszłym wieku.

Przydatne zasoby