Interakcje Nexium Control z innymi lekami

Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować. Lek ten może wpływać na sposób działania niektórych leków, a niektóre inne leki mogą oddziaływać na lek Nexium Control.

Leki PRZECIWWSKAZANE (nie wolno stosować jednocześnie):

• Nelfinawir (stosowany w leczeniu zakażenia HIV) – jednoczesne stosowanie ezomeprazolu i nelfinawiru jest przeciwwskazane

Leki wymagające szczególnej ostrożności:

Inhibitory proteaz (leki anty-HIV):

• Atazanawir: jednoczesne stosowanie ezomeprazolu z atazanawirem nie jest zalecane. Jeżeli jednoczesne stosowanie jest niezbędne, zaleca się uważne monitorowanie kliniczne pacjenta oraz zwiększenie dawki atazanawiru do 400 mg i podanie 100 mg rytonawiru; nie należy przekraczać dawki ezomeprazolu 20 mg
• Sakwinawir (stosowany w skojarzeniu z rytonawirem): zwiększenie stężenia sakwinawiru w surowicy o 80-100%
• Darunawir, amprenawir, lopinawir: brak istotnego wpływu

Leki przeciwzakrzepowe:

• Klopidogrel: należy unikać jednoczesnego stosowania ezomeprazolu oraz klopidogrelu. Zaobserwowano interakcję PK/PD – zmniejszenie ekspozycji na czynny metabolit klopidogrelu średnio o 40% oraz zmniejszenie maksymalnego hamowania agregacji płytek średnio o 14%
• Warfaryna i inne pochodne kumaryny: zaleca się monitorowanie parametrów krzepnięcia podczas rozpoczynania oraz kończenia leczenia ezomeprazolem

Inne leki wymagające monitorowania lub dostosowania dawki:

• Metotreksat (stosowany w leczeniu raka oraz chorób reumatycznych): podczas podawania dużych dawek może być konieczne rozważenie czasowego wstrzymania stosowania ezomeprazolu
• Takrolimus (stosowany w przypadkach przeszczepu narządów): zaleca się wzmożone kontrolowanie stężeń takrolimusu, czynności nerek (klirensu kreatyniny) i dostosowanie dawki
• Digoksyna (stosowana w leczeniu zaburzeń czynności serca): należy zachować ostrożność podczas stosowania ezomeprazolu w dużych dawkach u pacjentów w podeszłym wieku; w takich przypadkach należy zastosować wzmożone kontrolowanie działania terapeutycznego digoksyny
• Fenytoina (stosowana w padaczce): zaleca się kontrolowanie stężenia fenytoiny w osoczu podczas rozpoczynania oraz kończenia jednoczesnego leczenia ezomeprazolem

Leki, których wchłanianie jest zależne od pH:

• Ketokonazol, itrakonazol, erlotynib: wchłanianie może się zmniejszać
• Digoksyna: wchłanianie może się zwiększać

Leki metabolizowane przez CYP2C19:

• Warfaryna, fenytoina, cytalopram, imipramina, klomipramina, diazepam: może wystąpić zwiększenie stężenia tych substancji w osoczu i może być konieczne zmniejszenie ich dawek
• Worykonazol (inhibitor CYP2C19 i CYP3A4): zwiększenie AUC omeprazolu o 280%
• Cylostazol: omeprazol zwiększał Cmax oraz AUC cylostazolu o 18% oraz 26%
• Cyzapryd: zwiększenie o 32% AUC oraz wydłużenie o 31% okresu półtrwania w fazie eliminacji cyzaprydu

Induktory CYP2C19 i (lub) CYP3A4:

• Ryfampicyna oraz ziele dziurawca (Hypericum perforatum): mogą prowadzić do zmniejszenia stężenia ezomeprazolu w surowicy

Leki, które można stosować jednocześnie bez obaw:

• Amoksycylina oraz chinidyna: ezomeprazol nie ma klinicznie istotnego wpływu na ich farmakokinetykę
• Naproxen lub rofekoksyb: nie zidentyfikowano jakichkolwiek klinicznie istotnych interakcji farmakokinetycznych podczas krótkotrwałych badań
• Leki zobojętniające kwas solny w żołądku (np. magaldrat, kwas alginowy, wodorowęglan sodowy, wodorotlenek glinu, węglan magnezu lub skojarzenia tych leków): można przyjmować jednocześnie

Ważne: Nie należy przyjmować tego leku z innymi lekami, które zmniejszają wytwarzanie kwasu w żołądku, takimi jak inhibitory pompy protonowej (np. pantoprazol, lanzoprazol, rabeprazol lub omeprazol) czy antagoniści receptora histaminowego H₂ (np. ranitydyna lub famotydyna).