Dawkowanie Naloxonum Hydrochloricum WZF - jak stosować?

Lek jest zawsze podawany przez personel medyczny, a dawkowanie ustala lekarz w zależności od masy ciała pacjenta, jego stanu klinicznego oraz rodzaju i ilości zastosowanego opioidu. Preparat może być podawany dożylnie (bezpośrednio do żyły lub w kroplówce), domięśniowo lub podskórnie. W stanach zagrożenia życia preferowana jest droga dożylna ze względu na najszybsze działanie.

Zatrucie opioidami u dorosłych: Zazwyczaj podaje się dożylnie początkową dawkę jednorazową od 400 do 2000 mikrogramów. W razie potrzeby dawkę można powtarzać co 2-3 minuty, aż do powrotu świadomości i prawidłowego oddechu. Jeśli po podaniu łącznie 10 mg nie wystąpiła choćby chwilowa poprawa czynności oddechowej i powrót świadomości, przyczyną tych objawów prawdopodobnie nie jest przedawkowanie opioidów.

Zatrucie opioidami u dzieci: Początkowa jednorazowa dawka dożylna wynosi 10 mikrogramów na kilogram masy ciała. W razie potrzeby można podać dodatkową dawkę 100 mikrogramów na kilogram masy ciała. Jeśli podanie dożylne nie jest możliwe, lek stosuje się domięśniowo lub podskórnie w dawkach podzielonych.

Wyprowadzanie ze znieczulenia wywołanego opioidami u dorosłych: Zwykle stosuje się dożylnie od 100 do 200 mikrogramów (1,5-3 mikrogramy na kilogram masy ciała). W niektórych przypadkach, szczególnie gdy zastosowano opioid o długim czasie działania, może być konieczne podanie dodatkowej dawki domięśniowo w ciągu 1-2 godzin. Możliwe jest również podanie leku we wlewie dożylnym.

Wyprowadzanie ze znieczulenia u dzieci: Dożylnie 10 mikrogramów na kilogram masy ciała. W razie potrzeby można podać dodatkową dawkę 100 mikrogramów na kilogram masy ciała. Gdy podanie dożylne nie jest możliwe, lek stosuje się domięśniowo lub podskórnie w dawkach podzielonych lub we wlewie dożylnym.

Znoszenie depresji ośrodka oddechowego u noworodków: W przypadku bezdechu przed podaniem leku należy upewnić się, że zachowana jest drożność układu oddechowego. Stosuje się dożylnie, domięśniowo lub podskórnie 10 mikrogramów na kilogram masy ciała. W razie potrzeby dawkę można powtórzyć po 2-3 minutach. Możliwe jest również jednorazowe podanie domięśniowe dawki 200 mikrogramów (około 60 mikrogramów na kilogram masy ciała).

Różnicowe rozpoznawanie zatrucia opioidami: Podaje się dożylnie dawkę 0,5 mikrogramów na kilogram masy ciała, co umożliwia stwierdzenie, czy zahamowanie oddychania jest spowodowane przez opioidy. Następnie dawkę można stopniowo zwiększać, unikając zbyt dużych dawek, które mogłyby całkowicie usunąć działanie przeciwbólowe i spowodować pobudzenie układu współczulnego.