Dawkowanie Mvasi - jak stosować?

Dawka leku wymaga indywidualnego dostosowania w zależności od masy ciała pacjenta oraz rodzaju leczonego nowotworu. Zalecana dawka wynosi 5 mg, 7,5 mg, 10 mg lub 15 mg na kilogram masy ciała. Lekarz prowadzący określa odpowiednią dawkę dla każdego pacjenta osobno, biorąc pod uwagę specyfikę choroby nowotworowej.

Preparat podawany jest w postaci wlewu dożylnego (infuzji) co 2 lub 3 tygodnie, w zależności od protokołu terapeutycznego. Liczbę podawanych wlewów ustala lekarz na podstawie odpowiedzi na leczenie – terapię kontynuuje się do momentu, gdy stwierdza się, że lek przestał hamować wzrost nowotworu lub do wystąpienia nieakceptowalnej toksyczności.

Sposób podania:

Lek jest koncentratem wymagającym rozcieńczenia przed podaniem. Fiolki nie wolno wstrząsać. W zależności od zaleconej dawki, całość lub część zawartości fiolki jest rozcieńczana w roztworze chlorku sodu. Przygotowany roztwór podaje lekarz lub pielęgniarka w formie wlewu dożylnego.

Czas trwania infuzji:

• Pierwszy wlew jest podawany przez 90 minut pod ścisłą obserwacją
• Jeśli pacjent dobrze toleruje pierwsze podanie, drugi wlew może być skrócony do 60 minut
• Kolejne infuzje, przy dobrej tolerancji, można podawać w ciągu 30 minut

Przerwanie lub zakończenie leczenia:

Podawanie leku powinno być czasowo przerwane w następujących sytuacjach:

• Wystąpienie ciężkiego nadciśnienia tętniczego wymagającego leczenia lekami przeciwnadciśnieniowymi
• Problemy z gojeniem ran po zabiegu chirurgicznym
• Planowany zabieg operacyjny

Leczenie należy trwale zakończyć w przypadku wystąpienia:

• Ciężkiego nadciśnienia tętniczego, które nie poddaje się kontroli farmakologicznej lub nagłego znacznego wzrostu ciśnienia
• Obecności białka w moczu wraz z objawami obrzęku całego ciała
• Perforacji ściany przewodu pokarmowego
• Nieprawidłowego połączenia między narządami wewnętrznymi (przetoki) ocenionego przez lekarza jako poważne
• Ciężkiego zakażenia skóry lub tkanek podskórnych
• Zakrzepów w tętnicach
• Zakrzepów w naczyniach krwionośnych płuc (zatorowości płucnej)
• Jakiegokolwiek poważnego krwawienia

Decyzje dotyczące modyfikacji dawkowania lub przerwania leczenia podejmuje zawsze lekarz prowadzący na podstawie oceny stanu klinicznego pacjenta i ewentualnych działań niepożądanych.