Interakcje MONTEK z innymi lekami

Należy powiedzieć lekarzowi medycyny nuklearnej o wszystkich lekach przyjmowanych obecnie lub ostatnio, gdyż mogą one mieć wpływ na wynik i interpretację badania scyntygraficznego. Dotyczy to zarówno leków wydawanych na receptę, jak i preparatów dostępnych bez recepty, a także suplementów diety.

Leki wymagające szczególnej uwagi przed badaniem scyntygraficznym tarczycy i innymi procedurami:

Atropina – stosowana w celu zmniejszenia skurczów żołądka, jelit lub pęcherzyka żółciowego, zmniejszenia funkcji wydzielniczej trzustki, w okulistyce, przed znieczuleniem ogólnym lub w leczeniu wolnej czynności serca, a także jako odtrutka.

Izoprenalina – lek pobudzający czynność serca.

Leki przeciwbólowe – mogą wpływać na wychwyt radiofarmaceutyku.

Leki przeczyszczające – nie należy ich stosować w czasie procedury scyntygrafii uchyłka Meckela, gdyż podrażniają przewód pokarmowy i mogą zniekształcić obraz diagnostyczny.

Badanie RTG z kontrastem (np. z użyciem barytu) lub badanie górnego odcinka układu pokarmowego – w ciągu 48 godzin należy unikać wykonywania scyntygrafii uchyłka Meckela po takich procedurach.

Leki wpływające na funkcję tarczycy – zalecane przerwy przed badaniem scyntygraficznym tarczycy:

• 1 tydzień: leki przeciwtarczycowe (np. karbimazol lub inne pochodne imidazolu, takie jak propylotiouracyl), salicylany, steroidy, sodu nitroprusydek, sodu sulfobromoftaleina, nadchlorany
• 2 tygodnie: fenylbutazon (stosowany w leczeniu bólu, gorączki i stanów zapalnych), leki wykrztuśne
• 2–3 tygodnie: preparaty zawierające naturalne lub syntetyczne hormony tarczycy (np. sodu tyroksyna, sodu liotyronina, wyciąg z tarczycy)
• 4 tygodnie: amiodaron (lek przeciwarytmiczny), benzodiazepiny (stosowane jako środki uspokajające, przeciwdepresyjne, przeciwdrgawkowe, miorelaksacyjne) lub lit (stabilizator nastroju w chorobie maniakalno-depresyjnej)
• 1–2 miesiące: dożylne środki kontrastowe

Przed zastosowaniem jakiegokolwiek leku lub suplementu należy poradzić się lekarza medycyny nuklearnej, który będzie nadzorował badanie, aby upewnić się, że nie zakłóci on wyniku procedury diagnostycznej.