Interakcje Mivacron z innymi lekami

Należy powiedzieć lekarzowi o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować. Jednoczesne stosowanie wziewnych leków znieczulających, np. enfluranu, izofluranu, sewofluranu lub halotanu, może pogłębiać blok przewodnictwa nerwowo-mięśniowego wywołany przez miwakurium.

Stosowanie preparatu jest bezpieczne u pacjentów, którym uprzednio podano suksametonium w celu ułatwienia intubacji dotchawiczej. Podawanie należy rozpocząć po pojawieniu się oznak samoistnego ustępowania bloku wywołanego przez suksametonium.

Nasilenie lub czas trwania bloku przewodnictwa nerwowo-mięśniowego mogą być większe w wyniku interakcji z następującymi grupami leków:

• Antybiotyki: aminoglikozydy, polimyksyny, spektynomycyna, tetracykliny, linkomycyna i klindamycyna
• Leki stosowane w leczeniu arytmii: propranolol, leki blokujące kanał wapniowy, lidokaina, prokainamid i chinidyna
• Leki moczopędne: furosemid i być może tiazydowe leki moczopędne, mannitol i acetazolamid
• Sale magnezu (leki stosowane m.in. w leczeniu niestrawności i zgagi)
• Ketamina (środek znieczulający)
• Sole litu (leki stosowane w leczeniu zaburzeń psychicznych)
• Leki blokujące zwoje nerwowe: trimetafan i heksametonium

Leki i substancje, które mogą zmniejszać aktywność cholinoesterazy osoczowej, mogą także przedłużać działanie blokujące przewodnictwo nerwowo-mięśniowe. Należą do nich:

• Leki przeciwmitotyczne (leki stosowane w leczeniu nowotworów)
• Inhibitory monoaminooksydazy (leki stosowane m.in. w leczeniu depresji)
• Jodek ekotiopatu (lek stosowany w leczeniu jaskry)
• Pankuronium (lek zwiotczający)
• Inhibitory cholinoesterazy (leki stosowane w leczeniu miastenii, choroby Alzheimera, jaskry oraz jako odtrutka w zatruciach lekami cholinolitycznymi)
• Niektóre hormony
• Bambuterol (lek stosowany w leczeniu astmy)
• Selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny
• Związki fosforoorganiczne (środki owadobójcze)

Rzadko, niektóre leki mogą niekiedy zaostrzyć lub ujawnić utajoną miastenię lub nawet wywołać zespół miasteniczny, czego następstwem może być zwiększona wrażliwość na działanie leku. Do leków takich należą: różnego typu antybiotyki, leki beta-adrenolityczne (np. propranolol, oksprenolol), leki przeciwarytmiczne (prokainamid, chinidyna), leki przeciwreumatyczne (chlorochina, D-penicylamina), trimetafan, chlorpromazyna, sole litu, steroidy, fenytoina.

Podawanie leków wywołujących niedepolaryzujący blok przewodnictwa nerwowo-mięśniowego w skojarzeniu z preparatem może spowodować blokadę tego przewodnictwa w stopniu wyższym niż można by oczekiwać po podaniu równoważnej dawki całkowitej samego leku. Działanie synergiczne (wzajemnie wzmacniające) może być różne, zależnie od stosowania różnych skojarzeń leków.

Leki zwiotczające wywołujące blok depolaryzujący, takie jak suksametonium, nie powinny być stosowane do przedłużania zwiotczenia wywołanego przez leki powodujące blok niedepolaryzujący, ponieważ może to doprowadzić do powstania nadmiernie przedłużającego się i złożonego bloku, którego zniesienie cholinomimetykami może być trudne.

Roztwór ma odczyn kwaśny (pH około 4,5) i nie należy go łączyć w tej samej strzykawce lub podawać przez tę samą igłę, co roztwory silnie zasadowe, np. roztwory barbituranów. Wykazano, że preparat można łączyć z niektórymi lekami powszechnie stosowanymi w okresie okołooperacyjnym, występującymi w postaci roztworów kwaśnych, np. fentanylem, alfentanylem, sufentanylem, droperidolem i midazolamem.