Ostatnia aktualizacja:

Substancja czynnaKwas tolfenamowy
Postać farmaceutycznaTabletki
Podmiot odpowiedzialnySandoz GmbH
Kod ATCM01AG02
ProceduraNAR
KategorieLeki przeciwbólowe

Skutki uboczne Migea

Lek stosowany w zalecanych dawkach jest na ogół dobrze tolerowany. Przyjmowanie Migea może być związane z niewielkim zwiększeniem ryzyka ataku serca (zawał serca) lub udaru. Ryzyko to zwiększa długotrwałe przyjmowanie dużych dawek leku.

Bardzo częste działania niepożądane (mogą występować częściej niż u 1 na 10 osób):

  • biegunka
  • nudności

Częste działania niepożądane (mogą występować rzadziej niż u 1 na 10 osób):

  • niestrawność
  • wymioty
  • ból brzucha
  • pokrzywka
  • wysypka
  • odczucie pieczenia podczas oddawania moczu
  • cytrynowe zabarwienie moczu
  • ból głowy
  • zawroty głowy
  • uczucie zmęczenia
  • zaburzenia czynności wątroby

Niezbyt częste działania niepożądane (mogą występować rzadziej niż u 1 na 100 osób):

  • wzdęcia, uczucie pełności
  • utrata apetytu
  • zaparcie
  • zwiększenie stężenia kreatyniny w surowicy
  • zwiększenie stężenia azotu mocznika we krwi
  • nasilone pocenie się
  • mrowienie
  • dezorientacja
  • zaczerwienienie twarzy
  • zmniejszona liczba płytek krwi (małopłytkowość)
  • zmniejszona liczba granulocytów (granulocytopenia)
  • zmniejszona liczba krwinek białych (leukopenia)
  • zwiększona liczba granulocytów kwasochłonnych (eozynofilia)
  • niedokrwistość

Rzadkie działania niepożądane (mogą występować rzadziej niż u 1 na 1000 osób):

  • bezsenność
  • niepokój
  • drżenie
  • szumy uszne
  • skurcz oskrzeli
  • napady astmy
  • duszność

Bardzo rzadkie działania niepożądane (mogą występować rzadziej niż u 1 na 10 000 osób):

  • obrzęki
  • niewydolność serca
  • wrzód żołądka i (lub) dwunastnicy
  • perforacja lub krwawienie z przewodu pokarmowego (czasami zakończone zgonem, zwłaszcza u pacjentów w podeszłym wieku)
  • zaostrzenie zapalenia jelit i choroby Leśniowskiego-Crohna
  • smoliste stolce i krwawe wymioty
  • zapalenie błony śluzowej żołądka
  • zmiany pęcherzowe (w tym zespół Stevensa-Johnsona, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka)
  • nadwrażliwość na światło
  • zahamowanie wydalania moczu (bezmocz)
  • obecność krwi w moczu (krwiomocz)
  • ból nerki
  • bardzo częste oddawanie moczu (częstomocz)
  • euforia, przeczulica, niedoczulica, depresja
  • nadciśnienie lub niedociśnienie tętnicze
  • alergiczne śródmiąższowe zapalenie płuc
  • nacieki płucne z eozynofilią
  • zwłóknienie płuc
  • krwioplucie
  • toksyczne zapalenie wątroby
  • niedokrwistość hemolityczna
  • agranulocytoza
  • zapalenie trzustki
  • zapalenie błony śluzowej jamy ustnej

Częstość nieznana (częstości nie można określić na podstawie dostępnych danych):

  • zaburzenia widzenia
  • zapalenie nerwu ocznego
  • jałowe zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych (zwłaszcza u osób z chorobami autoimmunologicznymi)
  • omamy
  • złe samopoczucie i senność
  • żółtaczka
  • niedobór granulocytów obojętnochłonnych (neutropenia)
  • niespecyficzne reakcje alergiczne i anafilaksja
  • świąd
  • plamica
  • obrzęk naczynioruchowy
  • rumień wielopostaciowy
  • śródmiąższowe zapalenie nerek
  • zespół mocznicowy i niewydolność nerek

Ryzyko działań niepożądanych jest większe u osób w podeszłym wieku oraz u pacjentów z niewydolnością nerek, wątroby lub serca. Jeśli wystąpią: krwawienie z przewodu pokarmowego, wysypka i (lub) zmiany w obrębie błon śluzowych, inne objawy uczulenia, należy przerwać stosowanie leku i niezwłocznie skontaktować się z lekarzem.