Dawkowanie Memotropil 20% - jak stosować?

Dawkowanie leku powinno być zawsze ustalane indywidualnie przez lekarza prowadzącego, w zależności od stanu klinicznego pacjenta oraz stopnia nasilenia objawów chorobowych. Sposób podawania różni się w zależności od postaci farmaceutycznej preparatu.

Roztwór do infuzji (12 g/60 ml):

Lek podaje się dożylnie w formie infuzji ciągłej trwającej 24 godziny. Początkowa dawka dobowa w leczeniu mioklonii pochodzenia korowego wynosi 7,2 g piracetamu. W razie potrzeby lekarz zwiększa dawkę co 3 lub 4 dni o 4,8 g na dobę, aż do osiągnięcia maksymalnej dawki dobowej wynoszącej 24 g. Nie należy mieszać roztworu z innymi lekami. Po ustabilizowaniu stanu pacjenta leczenie można kontynuować z wykorzystaniem piracetamu w postaci tabletek.

Roztwory do wstrzykiwań (ampułki 1 g/5 ml i 3 g/15 ml):

Lek podaje się dożylnie we wstrzyknięciu trwającym kilka minut w zalecanej dawce jednorazowej lub w dawce dobowej podzielonej na 2-3 wstrzyknięcia. Podobnie jak w przypadku infuzji, początkowa dawka dobowa wynosi 7,2 g piracetamu, z możliwością stopniowego zwiększania co 3-4 dni o 4,8 g do maksymalnej dawki 24 g na dobę. Nie wolno mieszać roztworu z innymi lekami. Po poprawie stanu klinicznego można przejść na leczenie doustne z użyciem tabletek.

Szczególne grupy pacjentów:

U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek konieczne jest dostosowanie dawkowania ze względu na nerkową drogę eliminacji leku:

• Klirens kreatyniny >80 ml/min (czynność prawidłowa) – zazwyczaj stosowana dawka dobowa
• Klirens 50-79 ml/min (łagodne zaburzenie) – 2/3 zazwyczaj stosowanej dawki dobowej
• Klirens 30-49 ml/min (umiarkowane zaburzenie) – 1/3 zazwyczaj stosowanej dawki dobowej
• Klirens <30 ml/min (ciężkie zaburzenie) – 1/6 zazwyczaj stosowanej dawki dobowej
• Schyłkowa niewydolność nerek – stosowanie leku jest przeciwwskazane

U pacjentów w podeszłym wieku lekarz może zmniejszyć dawki leku ze względu na dłuższy okres wydalania preparatu z organizmu. U pacjentów wyłącznie z zaburzeniami czynności wątroby nie ma konieczności modyfikowania dawkowania.

W terapii skojarzonej z innymi lekami przeciwdrgawkowymi należy utrzymywać dawki pozostałych preparatów w zalecanych zakresach terapeutycznych. Po uzyskaniu poprawy klinicznej lekarz może rozważyć stopniową redukcję dawek innych leków przeciwpadaczkowych. U pacjentów z ostrym epizodem choroby co 6 miesięcy podejmowana jest próba zmniejszenia dawki lub odstawienia leku – dawkę piracetamu należy zmniejszać o 1,2 g co dwa dni, a w przypadku zespołu Lance'a-Adamsa co 3-4 dni, aby zapobiec nagłemu nawrotowi objawów.