Interakcje Magnefar B6 Bio z innymi lekami

Należy poinformować lekarza lub farmaceutę o wszystkich przyjmowanych obecnie lub ostatnio lekach. Niektóre leki mogą powodować niedobór magnezu i/lub witaminy B6 poprzez zwiększenie ich wydalania z organizmu lub osłabienie wchłaniania:

• Niektóre antybiotyki (cisplatyna, cyklosporyna A, ryfampicyna, amfoterycyna B, penicylamina, izoniazyd, cykloseryna)
• Bisfosfoniany (leki stosowane w leczeniu osteoporozy)
• Leki moczopędne (np. tiazydy lub furosemid)
• Cetuksymab lub erlotynib (leki stosowane w leczeniu nowotworów)
• Inhibitory pompy protonowej (leki stosowane w leczeniu zgagi, takie jak pantoprazol czy omeprazol)
• Foskarnet (lek przeciwwirusowy)
• Pentamidyna (lek stosowany w leczeniu zakażeń pasożytniczych lub zakażeń płuc)
• Hydralazyna (lek stosowany w obniżaniu ciśnienia krwi)
• Fosforany, związki żelaza lub sole wapnia
• Środki antykoncepcyjne
• Leki przeczyszczające

W przypadku stosowania tych leków może być konieczne indywidualne dostosowanie dawki preparatu. Należy poinformować lekarza lub farmaceutę, jeśli pacjent przyjmuje lewodopę (lek stosowany w leczeniu choroby Parkinsona), gdyż witamina B6 może hamować jej działanie.

Nie należy przyjmować równocześnie leków zawierających magnez i niektórych antybiotyków (fluorochinolony, tetracykliny) czy leków stosowanych w leczeniu osteoporozy (bisfosfonianów), gdyż magnez może zmniejszać ich wchłanianie z przewodu pokarmowego. Należy zachować co najmniej 2-3 godzinny odstęp między przyjęciem tych leków a zastosowaniem preparatu.

Przy jednoczesnym zastosowaniu preparatów magnezu z węglanem litu, lekami moczopędnymi oszczędzającymi potas (takimi jak amiloryd i spironolakton) lub z innymi lekami zawierającymi magnez (takimi jak leki przeczyszczające, leki zobojętniające sok żołądkowy), istnieje ryzyko wystąpienia hipermagnezemii i objawów zatrucia magnezem. Ryzyko jest szczególnie zwiększone u osób z niewydolnością nerek. W wyniku długotrwałego stosowania magnezu może zwiększyć się stężenie potasu we krwi, szczególnie u pacjentów z kontrolowanym spożyciem potasu i osłabioną czynnością nerek.