Ostatnia aktualizacja:

Substancja czynnaLidokaina
Postać farmaceutycznaRoztwór do wstrzykiwań
Podmiot odpowiedzialnyB. Braun Melsungen AG
Kod ATCN01BB02
ProceduraNAR
KategorieLeki anestezjologiczne - znieczulenie i sedacja

Interakcje Lignocain 2% z innymi lekami

Lignocain 2% może wchodzić w interakcje z wieloma innymi lekami, dlatego należy zawsze poinformować lekarza o wszystkich przyjmowanych preparatach, w tym lekach dostępnych bez recepty i suplementach.

Leki wpływające na stężenie lidokainy w osoczu:

Propranolol, diltiazem, werapamil, norepinefryna – leki te zmniejszają klirens lidokainy i podwyższają jej stężenie w osoczu, przyczyniając się do wydłużenia okresu półtrwania. Może dojść do kumulacji lidokainy, dlatego wymagana jest szczególna ostrożność.

Cymetydyna – ze względu na zmniejszenie perfuzji wątroby i zahamowanie mikrosomalnych enzymów wątrobowych, może dojść do wystąpienia toksycznych stężeń lidokainy w osoczu nawet przy normalnych dawkach. Lidokaina powinna być podawana ze szczególną ostrożnością pacjentom przyjmującym cymetydynę.

Barbiturany (głównie fenobarbital) i fenytoina – środki te pobudzają metabolizm wątrobowy leków poprzez indukcję enzymów mikrosomalnych, zwiększając klirens lidokainy z osocza, przez co obniżają jej skuteczność.

Leki przeciwarytmiczne:

Jeśli lidokaina jest podawana jednocześnie z innymi lekami przeciwarytmicznymi, takimi jak blokery receptorów beta lub blokery kanału wapniowego, efekt hamowania przewodzenia przedsionkowo-komorowego i wewnątrzkomorowego może się nasilić.

Apryndyna – jednoczesne podanie lidokainy i apryndyny może prowadzić do sumowania niepożądanych działań. Ze względu na podobną budowę chemiczną, działania niepożądane apryndyny i lidokainy są podobne.

Leki wpływające na ośrodkowy układ nerwowy:

Leki uspokajające, nasenne (np. diazepam) – występuje antagonizm między środkami miejscowo znieczulającymi a lekami uspokajającymi. Leki uspokajające powodują podwyższenie progu drgawkowego w ośrodkowym układzie nerwowym. Należy to uwzględnić podczas monitorowania pacjentów w celu wykrycia objawów toksyczności lidokainy. Należy zachować ostrożność przy podawaniu lidokainy pacjentom przyjmującym leki mające wpływ na czynność ośrodkowego układu nerwowego.

Chloroform, eter, tiopental oraz leki przeciwbólowe o działaniu ośrodkowym – zgłaszano synergizm w zakresie działań ośrodkowo depresyjnych.

Środki zwiotczające mięśnie:

Pod wpływem lidokainy wydłuża się działanie niedepolaryzujących środków zwiotczających mięśnie, szczególnie chlorku suksametoniowego.

Inne ważne interakcje:

  • Epinefryna, norepinefryna – dodatkowe podanie może prowadzić do znacznego nasilenia niepożądanych działań kardiologicznych
  • Glikozydy nasercowe – obniżają toksyczność lidokainy
  • Fizostygmina (w niskich dawkach) – może chronić przed toksycznymi skutkami działania lidokainy
  • Atropina – dodanie niewielkich ilości atropiny może wydłużyć działanie miejscowo znieczulające lidokainy, prawdopodobnie poprzez zmniejszenie przepuszczalności tkanek

Środki zwężające naczynia krwionośne:

Miejscowe działanie znieczulające ulega wydłużeniu po podaniu w mieszaninie z lekiem zwężającym naczynia krwionośne (np. epinefryną). Podawanie alkaloidów sporyszu (np. ergotaminy) jednocześnie z epinefryną może wywołać znaczne niedociśnienie.

Łączenie różnych środków miejscowo znieczulających może prowadzić do sumowania oddziaływań na układ sercowo-krążeniowy i ośrodkowy układ nerwowy.

Wziewne środki znieczulające ogólnie – w przypadku jednoczesnego podania z lidokainą, działanie depresyjne może ulec nasileniu.