Ostatnia aktualizacja:
| Substancja czynna | Lidokaina |
| Postać farmaceutyczna | Roztwór do wstrzykiwań |
| Podmiot odpowiedzialny | B. Braun Melsungen AG |
| Kod ATC | N01BB02 |
| Procedura | NAR |
| Kategorie | Leki anestezjologiczne - znieczulenie i sedacja |
Interakcje Lignocain 2% z innymi lekami
Lignocain 2% może wchodzić w interakcje z wieloma innymi lekami, dlatego należy zawsze poinformować lekarza o wszystkich przyjmowanych preparatach, w tym lekach dostępnych bez recepty i suplementach.
Leki wpływające na stężenie lidokainy w osoczu:
Propranolol, diltiazem, werapamil, norepinefryna – leki te zmniejszają klirens lidokainy i podwyższają jej stężenie w osoczu, przyczyniając się do wydłużenia okresu półtrwania. Może dojść do kumulacji lidokainy, dlatego wymagana jest szczególna ostrożność.
Cymetydyna – ze względu na zmniejszenie perfuzji wątroby i zahamowanie mikrosomalnych enzymów wątrobowych, może dojść do wystąpienia toksycznych stężeń lidokainy w osoczu nawet przy normalnych dawkach. Lidokaina powinna być podawana ze szczególną ostrożnością pacjentom przyjmującym cymetydynę.
Barbiturany (głównie fenobarbital) i fenytoina – środki te pobudzają metabolizm wątrobowy leków poprzez indukcję enzymów mikrosomalnych, zwiększając klirens lidokainy z osocza, przez co obniżają jej skuteczność.
Leki przeciwarytmiczne:
Jeśli lidokaina jest podawana jednocześnie z innymi lekami przeciwarytmicznymi, takimi jak blokery receptorów beta lub blokery kanału wapniowego, efekt hamowania przewodzenia przedsionkowo-komorowego i wewnątrzkomorowego może się nasilić.
Apryndyna – jednoczesne podanie lidokainy i apryndyny może prowadzić do sumowania niepożądanych działań. Ze względu na podobną budowę chemiczną, działania niepożądane apryndyny i lidokainy są podobne.
Leki wpływające na ośrodkowy układ nerwowy:
Leki uspokajające, nasenne (np. diazepam) – występuje antagonizm między środkami miejscowo znieczulającymi a lekami uspokajającymi. Leki uspokajające powodują podwyższenie progu drgawkowego w ośrodkowym układzie nerwowym. Należy to uwzględnić podczas monitorowania pacjentów w celu wykrycia objawów toksyczności lidokainy. Należy zachować ostrożność przy podawaniu lidokainy pacjentom przyjmującym leki mające wpływ na czynność ośrodkowego układu nerwowego.
Chloroform, eter, tiopental oraz leki przeciwbólowe o działaniu ośrodkowym – zgłaszano synergizm w zakresie działań ośrodkowo depresyjnych.
Środki zwiotczające mięśnie:
Pod wpływem lidokainy wydłuża się działanie niedepolaryzujących środków zwiotczających mięśnie, szczególnie chlorku suksametoniowego.
Inne ważne interakcje:
- Epinefryna, norepinefryna – dodatkowe podanie może prowadzić do znacznego nasilenia niepożądanych działań kardiologicznych
- Glikozydy nasercowe – obniżają toksyczność lidokainy
- Fizostygmina (w niskich dawkach) – może chronić przed toksycznymi skutkami działania lidokainy
- Atropina – dodanie niewielkich ilości atropiny może wydłużyć działanie miejscowo znieczulające lidokainy, prawdopodobnie poprzez zmniejszenie przepuszczalności tkanek
Środki zwężające naczynia krwionośne:
Miejscowe działanie znieczulające ulega wydłużeniu po podaniu w mieszaninie z lekiem zwężającym naczynia krwionośne (np. epinefryną). Podawanie alkaloidów sporyszu (np. ergotaminy) jednocześnie z epinefryną może wywołać znaczne niedociśnienie.
Łączenie różnych środków miejscowo znieczulających może prowadzić do sumowania oddziaływań na układ sercowo-krążeniowy i ośrodkowy układ nerwowy.
Wziewne środki znieczulające ogólnie – w przypadku jednoczesnego podania z lidokainą, działanie depresyjne może ulec nasileniu.
