Skutki uboczne Lamivudine Teva Pharma B.V.

Jak każdy lek, preparat może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią. W trakcie leczenia zakażenia wirusem HIV nie zawsze jest możliwe stwierdzenie, czy objaw jest działaniem niepożądanym lamiwudyny, innych leków przyjmowanych jednocześnie, czy wynikiem samego zakażenia HIV.

Częste działania niepożądane (mogą wystąpić nie częściej niż u 1 na 10 pacjentów):

• Ból głowy
• Nudności, wymioty
• Biegunka
• Ból brzucha lub skurcze brzucha
• Zmęczenie, osłabienie
• Gorączka (wysoka temperatura)
• Ogólne złe samopoczucie
• Ból mięśni i uczucie dyskomfortu
• Bóle stawów
• Trudności w zasypianiu (bezsenność)
• Kaszel
• Podrażnienie nosa lub wodnisty katar
• Wysypka
• Wypadanie włosów (łysienie)

Niezbyt częste działania niepożądane (mogą wystąpić nie częściej niż u 1 na 100 pacjentów):

• Zmniejszenie liczby płytek krwi (małopłytkowość)
• Mała liczba krwinek czerwonych (niedokrwistość) lub białych krwinek (neutropenia)
• Zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych

Rzadkie działania niepożądane (mogą wystąpić nie częściej niż u 1 na 1000 pacjentów):

• Ciężkie reakcje alergiczne powodujące obrzęk twarzy, języka lub gardła (mogące być przyczyną trudności w połykaniu lub oddychaniu)
• Zapalenie trzustki
• Rozpad tkanki mięśniowej
• Zapalenie wątroby
• Zwiększenie aktywności enzymu amylazy

Bardzo rzadkie działania niepożądane (mogą wystąpić nie częściej niż u 1 na 10 000 pacjentów):

• Kwasica mleczanowa (nadmiar kwasu mlekowego we krwi)
• Drętwienie lub uczucie mrowienia ramion, nóg, dłoni lub stóp
• Niewydolność szpiku kostnego do wytwarzania nowych krwinek czerwonych (wybiórcza aplazja czerwonokrwinkowa)

Inne możliwe działania niepożądane podczas skojarzonego leczenia zakażenia HIV:

U pacjentów w zaawansowanym stadium zakażenia HIV (AIDS) mogą gwałtownie rozwinąć się wcześniejsze, utajone zakażenia (zakażenia oportunistyczne) wkrótce po rozpoczęciu leczenia. Jest to prawdopodobnie wynikiem wzmocnienia układu immunologicznego. Dodatkowo mogą wystąpić choroby autoimmunologiczne (np. choroba Gravesa-Basedowa, autoimmunologiczne zapalenie wątroby), zwykle wiele miesięcy po rozpoczęciu terapii.

U niektórych pacjentów poddanych skojarzonemu leczeniu przeciw HIV może rozwinąć się martwica kości – obumarcie części tkanki kostnej spowodowane ograniczeniem dopływu krwi. Objawy obejmują sztywność stawów, bóle (zwłaszcza w biodrze, kolanach i barkach) oraz trudności w poruszaniu się.

Podczas leczenia przeciwretrowirusowego mogą wystąpić zwiększenie masy ciała oraz stężenia lipidów i glukozy we krwi, co jest częściowo związane z polepszeniem stanu zdrowia i stylem życia.