Interakcje Ipres long 1,5 z innymi lekami

Należy powiedzieć lekarzowi o wszystkich lekach stosowanych przez pacjenta obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje stosować. Niektóre leki mogą wchodzić w interakcje z Ipres long 1,5, co może wpływać na skuteczność lub bezpieczeństwo terapii.

Leki, których nie należy łączyć z indapamidem:

• Sole litu – Ipres long 1,5 nie należy podawać jednocześnie z solami litu

Leki, które należy stosować ostrożnie z Ipres long 1,5:

Leki przeciwarytmiczne: niektóre leki przeciwarytmiczne (np. chinidyna, hydrochinidyna, dizopyramid, amiodaron, sotalol, dofetylid, ibutylid, bretylium) zwiększają ryzyko wystąpienia ciężkich zaburzeń rytmu serca w przypadku obniżonego stężenia potasu w surowicy.

Leki przeciwpsychotyczne: niektóre leki przeciwpsychotyczne (np. trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, neuroleptyki takie jak amisulpryd, sulpiryd, sultopryd, tiapryd, haloperydol, droperydol) nasilają obniżenie ciśnienia krwi, co może spowodować niedociśnienie ortostatyczne objawiające się m.in. zawrotami głowy po gwałtowanej pionizacji ciała.

Niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ): leki takie jak ibuprofen mogą zmniejszyć działanie obniżające ciśnienie tętnicze indapamidu.

Leki zwiększające ryzyko hipokaliemii: amfoterycyna B podawana dożylnie, kortykosteroidy podawane ogólnoustrojowo, tetrakozaktyd, niektóre leki przeczyszczające (np. wodorofosforan sodu) zwiększają ryzyko nadmiernej utraty potasu z organizmu.

Baklofen: zwiększa działanie obniżające ciśnienie tętnicze krwi.

Glikozydy naparstnicy: podczas jednoczesnego stosowania mogą rozwinąć się objawy zatrucia naparstnicą, szczególnie w przypadku hipokaliemii.

Leki moczopędne oszczędzające potas: amiloryd, spironolakton, triamteren. Podczas stosowania takiego leczenia skojarzonego lekarz zwykle zaleca regularne oznaczanie stężeń potasu we krwi.

Inhibitory konwertazy angiotensyny: leki takie jak enalapryl, kaptopryl mogą powodować nadmierne obniżenie ciśnienia tętniczego.

Metformina: jednoczesne stosowanie może powodować kwasicę mleczanową.

Środki kontrastowe zawierające jod: w przypadku odwodnienia mogącego wystąpić u pacjentów stosujących leki moczopędne zwiększa się ryzyko wystąpienia ostrej niewydolności nerek. O podaniu tego rodzaju środków kontrastowych zawsze decyduje lekarz.

Sole wapnia: powodują zwiększenie stężenia wapnia we krwi.

Cyklosporyna: lek stosowany np. przy transplantacji może zwiększyć stężenie kreatyniny we krwi.

Kortykosteroidy, tetrakozaktyd: podawane ogólnie zmniejszają działanie przeciwnadciśnieniowe indapamidu.

Inne leki wymagające ostrożności to: allopurynol, beprydyl, cyzapryd, difemanil, erytromycyna podawana dożylnie, winkamina podawana dożylnie, halofantryna, pentamidyna oraz leki przeciwhistaminowe, takie jak astemizol i terfenadyna.