Ostatnia aktualizacja:

Substancja czynnaGlukoza
Postać farmaceutycznaRoztwór do infuzji
Podmiot odpowiedzialnyBaxter Polska Sp. z o.o.
Kod ATCB05BA03
ProceduraMRP
KategoriePłyny infuzyjne i odżywcze - żywienie pozajelitowe

Dawkowanie Injectio Glucosi 10% Baxter - jak stosować?

Injectio Glucosi 10% Baxter jest podawany wyłącznie przez lekarza lub pielęgniarkę w warunkach szpitalnych lub pod ścisłym nadzorem medycznym. O dawce, szybkości infuzji oraz czasie podawania decyduje lekarz prowadzący na podstawie indywidualnej oceny stanu pacjenta. Bierze się pod uwagę wiek, masę ciała, stan kliniczny, wskazanie do leczenia oraz inne równocześnie podawane leki.

Roztwór podaje się dożylnie przez plastikową rurkę dołączoną do igły umieszczonej w żyle, zazwyczaj w ramieniu, choć lekarz może wybrać inną drogę podania. Przed rozpoczęciem infuzji należy bezwzględnie sprawdzić, czy roztwór jest przezroczysty, nie zawiera widocznych cząstek i czy opakowanie jest nieuszkodzone. Jakiekolwiek nieprawidłowości dyskwalifikują preparat do użycia.

Podczas infuzji lekarz kontroluje:

  • Stężenie elektrolitów w osoczu (szczególnie sodu i potasu)
  • Poziom glukozy we krwi
  • Równowagę płynów w organizmie
  • Równowagę kwasowo-zasadową krwi i moczu

W przypadku wystąpienia hiperglikemii (zbyt wysokiego poziomu cukru we krwi) lekarz może dostosować szybkość infuzji, podać insulinę lub w razie potrzeby dodać potas. Jest to szczególnie istotne u pacjentów z cukrzycą, z zaburzeniami czynności nerek, po przebytym udarze niedokrwiennym, u niedożywionych oraz u osób z niedoborem tiaminy (witaminy B1), co może dotyczyć pacjentów z przewlekłą chorobą alkoholową.

U dzieci, a zwłaszcza u noworodków, preparat wymaga szczególnej ostrożności. Dawkę ustala lekarz doświadczony w pediatrii, biorąc pod uwagę wiek, masę ciała oraz stan kliniczny dziecka. U noworodków, szczególnie urodzonych przedwcześnie lub z małą masą urodzeniową, konieczne jest monitorowanie poziomu glukozy, aby uniknąć zarówno hipoglikemii (która może prowadzić do drgawek i uszkodzenia mózgu), jak i hiperglikemii (związanej z poważnymi powikłaniami). Często stosuje się pompy infuzyjne zapewniające precyzyjne dozowanie.

Pozostały niewykorzystany roztwór należy wyrzucić – nie wolno podawać preparatu z częściowo zużytego worka. Każdy worek przeznaczony jest wyłącznie do jednorazowego użycia.