Interakcje Imatinib Accord z innymi lekami

Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach stosowanych obecnie lub ostatnio, a także o lekach planowanych do stosowania, także tych wydawanych bez recepty (takich jak paracetamol) oraz o lekach ziołowych (takich jak ziele dziurawca). Niektóre leki mogą wpływać na działanie preparatu, jeśli przyjmowane są jednocześnie – mogą nasilać lub osłabiać jego działanie, co może prowadzić do wzmożonych działań niepożądanych lub powodować, że lek będzie mniej skuteczny.

Substancje mogące zwiększać stężenie imatynibu w osoczu:

• Inhibitory proteazy (indynawir, lopinawir/rytonawir, rytonawir, sakwinawir, telaprewir, nelfinawir, boceprewir)
• Azole leków przeciwgrzybiczych (ketokonazol, itrakonazol, pozakonazol, worykonazol)
• Niektóre antybiotyki makrolidowe (erytromycyna, klarytromycyna, telitromycyna)

Obserwowano znacząco większe narażenie na imatinib (średnie wartości maksymalnego stężenia i całkowitej ekspozycji wzrosły odpowiednio o 26% i 40%) u zdrowych ochotników, którym jednocześnie podano jednorazowo ketokonazol. Należy zachować ostrożność w czasie jednoczesnego stosowania imatynibu z inhibitorami enzymów rodziny CYP3A4.

Substancje mogące zmniejszać stężenie imatynibu w osoczu:

• Deksametazon, fenytoina, karbamazepina, ryfampicyna, fenobarbital, fosfenytoina, prymidon
• Ziele dziurawca (Hypericum perforatum)

Substancje będące induktorami CYP3A4 mogą istotnie zmniejszyć ekspozycję na imatynib, potencjalnie zwiększając ryzyko niepowodzenia terapeutycznego. Należy unikać jednoczesnego stosowania ryfampicyny oraz innych silnych induktorów CYP3A4 i imatynibu.

Substancje, których stężenie w osoczu może ulec zmianie pod wpływem imatynibu:

• Imatynib powoduje zwiększenie średnich wartości maksymalnego stężenia i całkowitej ekspozycji symwastatyny (substratu CYP3A4) odpowiednio 2- oraz 3,5-krotnie, co wskazuje na hamowanie aktywności CYP3A4
• Zaleca się ostrożność w czasie podawania imatynibu z substratami CYP3A4 o wąskim zakresie dawek terapeutycznych: cyklosporyna, pimozyd, takrolimus, syrolimus, ergotamina, diergotamina, fentanyl, alfentanyl, terfenadyna, bortezomib, docetaksel i chynidyna
• Imatynib może zwiększać stężenie innych leków metabolizowanych przez CYP3A4 (np. triazolobenzodiazepin, blokerów kanału wapniowego z grupy dihydropirydyny, pewnych inhibitorów reduktazy HMG-CoA tj. statyn)
• In vitro imatynib hamuje aktywność izoenzymu CYP2D6 cytochromu P450; wydaje się, że jeśli imatynib jest stosowany równocześnie z substratami CYP2D6, modyfikacja dawki nie jest konieczna; zaleca się jednak zachowanie ostrożności w przypadku substratów CYP2D6 o wąskim indeksie terapeutycznym (np. metoprolol)

Ze względu na znane ryzyko zwiększenia krwawienia związane z zastosowaniem imatynibu, pacjenci wymagający stosowania leków przeciwzakrzepowych powinni otrzymywać heparynę niskocząsteczkową lub heparynę standardową zamiast pochodnych kumaryny (takich jak warfaryna).

U pacjentów po usunięciu gruczołu tarczowego otrzymujących lewotyroksynę całkowity wpływ lewotyroksyny zawartej w osoczu na organizm może zmniejszyć się w przypadku jednoczesnego stosowania imatynibu. Zalecana jest ostrożność.

Należy zachować ostrożność podczas jednoczesnego stosowania dużych dawek imatynibu i paracetamolu. Istnieją kliniczne doświadczenia w jednoczesnym stosowaniu imatynibu i chemioterapii u pacjentów z Ph+ ALL, ale interakcje typu lek-lek między imatynibem a chemioterapeutykami nie są dobrze scharakteryzowane. Działania niepożądane związane ze stosowaniem imatynibu (np. hepatotoksyczność, mielosupresja) mogą się nasilać.